| |||||
---|---|---|---|---|---|
estáu desapaecíu | |||||
| |||||
Alministración | |||||
Capital | Cetinje | ||||
Forma de gobiernu |
monarquía teocrática absoluta (es) ![]() | ||||
Llingües oficiales | montenegrín | ||||
Relixón oficial | cristianismu ortodoxu | ||||
Xeografía | |||||
![]() | |||||
Llendaba con | Imperiu austriacu | ||||
Demografía | |||||
Población | 60 000 hab. | ||||
Economía | |||||
Moneda |
Montenegrin perun (en) ![]() ![]() ![]() ![]() | ||||
![]() |
El Principáu-Obispáu de Montenegru foi un tao teocráticu balcánicu, nel sureste d'Europa, qu'esistió ente 1697 y el 13 de marzu de 1852, cuando foi eslleíu por Nicolas Mirkov, quien proclamó'l Principáu de Montenegru. Surdió frutu del arrenunciu del cleru ortodoxu a siguir siendo un señoríu otomanu, lo que tresformó la parroquia de Cetinje nun protectoráu rusu, gobernando por Obispos Metropolitanos (Vladika, tamién traducíu como "Príncipe-Obispu").[1][2][3]
L'estáu yera práuticamente gobernáu pola Ilesia ortodoxa, so la supervisión de la familia Petrović-Njegoš. El nome más utilizáu na historiografía ye Metropolitanato de Cetinje (Цетињска митрополија).[4] El mayor responsable políticu yera conocíu como Metropolitanu (Vladika, en rusu) anque tamién traducíu como Príncipe-Obispu. Danilo I (1697-1735) faíase llamar a sí mesmu "Danilo, Metropolitanu de Cetinje, Njegoš, duque de la tierra serbia" ("Данил, владика цетињски, Његош, војеводич српској земљи ...").[5][6] Darréu tres la unión de la Llanura de Bjelopavlićka y les llombes nes qu'habitaba dichu cla, mientres el gobiernu de Pedru I, l'estáu foi llamáu oficialmente Montenegru y les llombes.[7] En códigu escritu por Danilo I, fecháu en 1855, establezse espresamente qu'él ye'l "knjaz" (duque, príncipe) y "Gospodar" (señor) del Cuetu Negru llibre (Montenegru) y les llombes".[8]
La hestoria empieza con Danilo Šćepčević, un obispu de Cetinje al que se xunieron dellos clanes de Montenegru na llucha contra l'Imperiu otomanu qu'ocupara la mayor parte del sureste d'Europa. El Vladika Danilo foi'l primeru de la Casa de Petrović-Njegoš, qu'ocuparía'l cargu de Obispu Metropolitanu de Cetinje hasta 1851, cuando Montenegru convertir nun principáu llaicu con Danilo Petrović-Njegoš. Amás, convertir nuna monarquía curtia cuando foi abolíu temporalmente ente 1767 y 1773, cuando l'impostor Šćepan Malí, fíxose pasar pol emperador rusu y coronóse Señor de Montenegru.