Каждан Александр Петрович (ингл. Alexander Kazhdan; 3 сентябрь 1922 йыл, Мәскәү — 29 май 1997 йыл, Думбартон-Окс, Вашингтон, АҠШ) — Америка һәм СССР тарихсыһы, византинист, арменист, Византия һәм Бөйөк Әрмәнстан тарихы буйынса XX быуаттың иң абруйлы белгестәренең береһе, фундаменталь «Византия Оксфорд һүҙлеге» редакторы.
Александр Петрович Каждан (Пейсахович) Мәскәүҙә сауҙагәрҙәр ғаиләһендә тыуған. Революциянан һуң ғаилә аслыҡтан яфа сиккән. Атаһы Пейся (Пейс) Эфрон (урыҫ версияһы буйынса Петр Израилевич Каждан), алдынғы технологиялар буйынса төҙөлгән совет танк сәнәғәтендә майлау ҡорамалдарын етештереүсе булып эшләгән белгестәрҙең береһе. 1939 йылда Александр Мәскәү дәүләт университетының тарих факультетына уҡырға инә, тик «буржуаз сығышы» өсөн [526 көн сығанағы күрһәтелмәгән] уға Мәскәүҙә юғары белем алыу мөмкинселеге булмай һәм ул ситтән тороп Башҡорт педагогия институтын (1942) тамамлай. 1943 йылда Мәскәү дәүләт университетындааспирантурала белем ала, аҙаҡ СССР фәндәр академияһының тарих институты; академик Е. А. Косминский фәнни етәксеһе «XIII—XIV быуаттарҙа Византияла аграр мөнәсәбәттәр» темаһына кандидатлыҡ диссертацияһын яҡлағандан һуң, 1946 йылда Мәскәү ғилми институттарының ишектәре уның алдында йәнә ябыла. Был юлы уның "космополитик" милләте өсөн. Ғалимға штаттан тыш вазифаларҙа йөрөргә тура килә. ( 1947-1949 йылдарҙа Ивановала педагогия институты, Тулала 1949-1952 йылдарҙа, Бөйөк Лукта 1953-1955 йылдарҙа була). 1952 йылда «IX-X быуаттарҙа Византияла ауыл һәм ҡала» темаһына әҙерләнгән докторлыҡ диссертацияһын туғыҙ йылдан һуң ғына яҡлай ала.
1956 йылдан алып профессор Кажданин СССР фәндәр академияһы тарих институтының византиноведение секторында эшләй, (1968 йылдан— дөйөм тарих Институты). Ике тиҫтә йыл эсендә ул бик күп баҫмалар әҙерләй. Улар араһында фәнни китаптар һәм мәҡәләләр, коллектив хеҙмәт менән "Византия тарихы" бүлеген булдыралар, энциклопедияларҙа мәҡәләләр,боронғо һәм урта быуат авторының тәржемәләре, фәнни-популяр китап һәм мәҡәләләр. Ғалим «Византия временник» йыллыҡ баҫмаһында редколлегия эшендә ҡатнаша.
Каждандың дискуссион мәҡәләләрен Александр Твардовский «Яңы донъя»һында баҫтыра.
1975 йылда Каждандың улы Гарвард университетына кафедра профессоры булараҡ саҡырыу ала. Тарихсының тормошо ҡатмарлаша, ҡатынын «Прогресс» нәшриәт йортонан эштән сығаралар һәм ул эмиграцияға китергә ҡарар ҡабул итә. 1978 йылдың октябрендә ул Венаға израиль визаһы менән килә.
Ләкин киләһе йылдарҙа Парижда һәм Бирмингемда булғандан һуң АҠШ-та төпләнә. ВизантияныңДумбартон-Окс өйрәнеү үҙәгендә эшләй һәм принстон университетында лекциялар уҡый.
1978 йылдан һуң Александр Каждандың китаптары
совет китапханаһынан юҡҡа сыға, ә мәҡәләләре-фәнни әйләнештән. «Сәнғәт" Мәскәү нәшриәтендә 30 йыл буйына "Константиноплдең тормошонан ике көнө" монографияһы туҡтап ҡала.
АҠШ-та Каждан тотош византолог-тикшеренеүселәр тәрбиәләгән, ә Рәсәй ғалимдары араһында М. В. Бибиков, С А. Иванов һәм И. С. Чичуров айырылып тора.