Дамо́ва[1][2][3][a], умо́ва[4][5][b] (дагавор[c]) — пагадненьне паміж дзьвюма або некалькімі асобамі пра ўсталяваньне, зьмену або спыненьне грамадзянскіх правоў і абавязкаў[9].
- ^ Сцяцко П. Культура мовы. — Менск: Тэхналогія, 2002. С. 162—163.
- ^ Пацюпа Ю. Слоўнік беларускай мовы [1], Свой лад, 2003 г.
- ^ Ангельска-беларускі слоўнік паліталагічных тэрмінаў на Praunik.org
- ^ Умова // Тэрмінолёгія грамадазнаўства. — Менск: Інбелкульт, 1926.
- ^ Расійска-беларускі слоўнік / Укладальнікі: М. Байкоў, С. Некрашэвіч. — Менск: Дзяржаўнае выдавецтва Беларусі, 1928.
- ^ ЭСБМ. Т. 3. — Мн., 1985. С. 121.
- ^ Сборник Императорского русского исторического общества. Т. 129. — СПб., 1910. С. 396, 398, 399, 400, 417, 418, 423, 438, 449, 450, 451, 456, 467, 468, 482, 484, 485, 487, 493, 494, 503, 504, 509, 535, 536, 543.
- ^ Сборник Императорского русского исторического общества. Т. 142. — Москва, 1913. С. 9, 12, 52, 109, 134, 159, 168, 172, 173, 195, 209, 279, 281, 283.
- ^ Гражданский кодекс Республики Беларусь. — Подраздел 2. Общие положения о договоре. — Глава 27. Понятие и условия договора (рас.)