Αμπού αλ-Φάρατζ αλ Ισφαχάνι | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | علي بن الحُسين بن مُحمَّد بن أحمد بن الهيثم المرواني الأُموي (Αραβικά) |
Γέννηση | 897[1][2][3] Ισφαχάν |
Θάνατος | 20 Νοεμβρίου 967[4][5][6] Βαγδάτη |
Παρατσούκλι | أبو الفرج الأصفهاني |
Χώρα πολιτογράφησης | Χαλιφάτο των Αββασιδών |
Θρησκεία | Ισλάμ |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Αραβικά[4] |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | ποιητής ιστορικός λογοτέχνης μουσικός συγγραφέας |
Αξιοσημείωτο έργο | Kitab al-Aghani |
![]() | |
Ο Αμπού αλ-Φάρατζ αλ Ισφαχάνι ή Αλή ιμπν αλ-Χουσέιν αλ Ισφαχάνι (αραβ. أبو الفرج الأصفهاني, πλήρες όνομα Abū al-Faraj ʿAlī ibn al-Ḥusayn ibn Muḥammad ibn Aḥmad ibn al-Ḥaytham al-Umawī al-Iṣfahānī, 897-967 μ.Χ.) ήταν Άραβας συγγραφέας, ιστορικός, γενεαλόγος, ποιητής, γραμματικός και μουσικολόγος. Η καταγωγή του ήταν από τη φυλή των Κουραϊσιτών[7][8], αλλά είχε ως βάση τη Βαγδάτη, την τότε πρωτεύουσα του αραβικού πολιτισμού. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο συγγραφέας του Κιτάμπ αλ-Αγκανί (= «Το βιβλίο των ασμάτων»), που περιέχει πληροφορίες σχετικώς με τις παλαιότερες καταγεγραμμένες περιόδους της αραβικής μουσικής (7ος έως 9ος αι. μ.Χ.) και τους βίους των ποιητών και μουσικών από την προϊσλαμική εποχή μέχρι την εποχή του συγγραφέα.[9] Με δεδομένη τη συνεισφορά του στην καταγραφή και διάσωση της ιστορίας της αραβικής μουσικής, ο αλ-Ισφαχάνι χαρακτηρίσθηκε από τον George Sawa ως «ένας αληθινός προφήτης της νεότερης εθνομουσικολογίας».[10]