![]() |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται μορφοποίηση ώστε να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές μορφοποίησης της Βικιπαίδειας. |
![]() |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται μετάφραση.
Αν θέλετε να συμμετάσχετε, μπορείτε να επεξεργαστείτε το λήμμα μεταφράζοντάς το ή προσθέτοντας δικό σας υλικό και να αφαιρέσετε το {{μετάφραση}} μόλις το ολοκληρώσετε. Είναι πιθανό (και επιθυμητό) το ξενόγλωσσο κείμενο να έχει κρυφτεί σαν σχόλιο με τα <!-- και -->. Πατήστε "επεξεργασία" για να δείτε ολόκληρο το κείμενο. |
![]() |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
Βισέντε Χουΐντομπρο | |
---|---|
![]() | |
Γέννηση | 10 Ιανουαρίου 1893 Santiago commune |
Θάνατος | 2 Ιανουαρίου 1948 Cartagena |
Επάγγελμα/ ιδιότητες | ποιητής[1], συγγραφέας, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας[2] |
Υπηκοότητα | Χιλή |
Σχολές φοίτησης | Πανεπιστήμιο της Χιλής |
Αξιοσημείωτα έργα | Altazor |
Σύζυγος(οι) | Manuela Portales Bello (1912), Ximena Amunátegui, Raquel Señoret |
Τέκνα | 5 |
Υπογραφή | ![]() |
![]() | |
δεδομένα ( ) |
Ο Βισέντε Γκαρσία-Ουιδόβρο Φερνάντες (Vicente García-Huidobro Fernández· 10 Ιανουαρίου 1893 – 2 Ιανουαρίου 1948) ήταν Χιλιανός ποιητής από αριστοκρατική οικογένεια. Ανέπτυξε το λογοτεχνικό κίνημα avant-garde στην Χιλή και ήταν ο δημιουργός και κυριότερος εκφραστής του λογοτεχνικού κινήματος "Creacionismo" (Δημιουργισμός).
Ο Βισέντε ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας από το Σαντιάγκο της Χιλής. Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Ευρώπη, όπου εκπαιδεύτηκε από Αγγλίδες και Γαλλίδες νταντάδες. Μόλις η οικογένειά του επέστρεψε στην Χιλή, φοίτησε στο εβραϊκό λύκειο Σαν Ιγνάσιο (Colegio San Ignacio Alonso Ovalle), απ' όπου αποβλήθηκε, επειδή φορούσε ένα δαχτυλίδι που έμοιαζε με βέρα.
Το 1910 σπούδασε φιλολογία στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Χιλής, ωστόσο ένα μεγάλο κομμάτι της γνώσης του στην λογοτεχνία και στην ποίηση το έλαβε από την μητέρα του, Μαρία Λουίζα Φερνάντες Μπασκουνιάν, η οποία ήταν επίσης ποιήτρια. Η μητέρα του συνήθιζε να φιλοξενεί "λογοτεχνικά σαλόνια" στο σπίτι της. Μερικές φορές η συμμετοχή υπερέβαινε τα 60 άτομα, τα οποία πήγαιναν να ακούσουν τις διαλέξεις της σχετικά με την λογοτεχνία. Στους προσκεκλημένους περιλαμβάνονταν μέλη της οικογένειας, υπηρέτες και ένας νάνος. Αργότερα, το 1912, βοήθησε τον Βισέντε οικονομικά και ψυχολογικά, ώστε να εκδώσει το πρώτο του περιοδικό με τίτλο "Musa Joven" (Νεαρή μούσα).
Ο Βισέντε το 1911 εξέδωσε το Ecos del alma (Ηχώ της ψυχής), ένα έργο σε μοντέρνο φιλολογικό ύφος. Την επόμενη χρονιά, το 1912, παντρεύτηκε την Manuela Portales Bello και το 1913 εξέδωσε το Canciones en la noche (Τραγούδια την νύχτα). Το βιβλίο περιλάμβανε μερικά ποιήματα που είχαν προηγουμένως εκδοθεί στο "Musa Joven", καθώς και το πρώτο προσωπικό του έργο, "Triángulo armónico" (Αρμονικό τρίγωνο).
Το 1913 μαζί με τον Κάρλος Ντίας Λογιόλα (γνωστό και ως Πάμπλο ντε Ρόκα) εξέδωσε τρία τεύχη του περιοδικού Azul (Μπλε) και τα ποιήματα Canciones en la noche και La gruta del silencio (Το σπήλαιο της σιωπής). Την επόμενη χρονιά, το 1914, έδωσε μια διάλεξη με τον λατινικό τίτλο "Non serviam", που σημαίνε "Δεν υπηρετώ", και στην οποία ο κεντρικός άξονας ήταν η οπτική του πάνω στην αισθητική. Την ίδια χρονιά στο περιοδικό "Pasando y Pasando" ο Βισέντε εξήγησε τις θρησκευτικές του αμφιβολίες και κέρδισε την εμπιστοσύνη της οικογένειάς του και των Εβραίων.Το 1916 εξέδωσε το έργο του "Las pagodas ocultas" (Οι κρυφές παγόδες) και το υπέγραψε για πρώτη φορά με το όνομά του Βισέντε Ουιδόβρο.
Finding aid for the Vicente Huidobro papers at the Getty Research Institute, contains a listing of materials and biographical information