![]() O Εμβιλά με τη φανέλα της Εθνικής Γαλλίας | |||
Προσωπικές πληροφορίες | |||
---|---|---|---|
Πλήρες όνομα | Γιαν Ζεράρ Εμβιλά | ||
Ημερ. γέννησης | 29 Ιουνίου 1990 | ||
Τόπος γέννησης | Αμιένη, Γαλλία | ||
Ύψος | 1,82 μ. | ||
Θέση | Μέσος | ||
Πληροφορίες συλλόγου | |||
Ομάδα | Γουέστ Μπρόμις | ||
Νούμερο φανέλας | - | ||
Ομάδες νέων | |||
1996-1999 | Σαιν-Σαν Φουνσιέν | ||
1999-2004 | Αμιάν ΣΚ | ||
2004 | ΦΚ Μαντουά 78 | ||
2004-2009 | Σταντ Ρενναί | ||
Επαγγελματική καριέρα* | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
2007-2012 | Σταντ Ρενναί Β | 34 | (0) |
2009-2013 | Σταντ Ρενναί | 126 | (2) |
2013-2018 | Ρουμπίν Καζάν | 64 | (3) |
2014-2015 | →Ίντερ | 8 | (0) |
2015-2016 | →Σάντερλαντ ΑΦΚ | 37 | (1) |
2017-2020 | ΑΣ Σαιντ-Ετιέν | 78 | (0) |
2020-2023 | Ολυμπιακός Πειραιώς | 83 | (5) |
Εθνική ομάδα | |||
Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
2006 | Γαλλία U16 | 2 | (0) |
2006-2007 | Γαλλία U17 | 14 | (2) |
2007-2008 | Γαλλία U18 | 6 | (0) |
2008-2009 | Γαλλία U19 | 18 | (3) |
2009-2012 | Γαλλία U21 | 10 | (0) |
2010-2012 | Γαλλία | 22 | (1) |
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 1 Φεβρουαρίου 2023. † Συμμετοχές (Γκολ). |
Ο Γιαν Ζεράρ Εμβιλά (γαλλικά: Yann Gérard M'Vila, γενν. στις 29 Ιουνίου 1990) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος.
Ο Εμβιλά ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία σε ηλικία έξι ετών για την ΕΣ Σαν-Σαντ-Φουσιάν. Πέρασε τρία χρόνια στην ομάδα και ακολούθως, τον Ιούλιο του 1999, εντάχθηκε στον μεγαλύτερο σύλλογο της περιοχής, την Αμιάν. Ο Εμβιλά εντάχθηκε στο σύλλογο ως έφηβος παίκτης και προπονήθηκε στη σχολή ποδοσφαίρου του συλλόγου, η οποία ιδρύθηκε από τον πατέρα του, ο οποίος είχε προηγουμένως παίξει στην δεύτερη ομάδα του συλλόγου.[1] Αφού πέρασε πέντε σεζόν στο σύλλογο, ο Εμβιλά εγκατέλειψε το σύλλογο μετά την ανάπτυξη τριβής και τόλμησε το βήμα για το Παρίσι για να συμμετάσχει στην ΦΚ Μαντουά 78. Κατά τη διάρκεια της σύντομης θητείας του στη Μαντουά, ο Εμβιλά έζησε με τους παππούδες του.[2] Ο Εμβιλά παραδέχτηκε ότι, κατά τη διάρκεια του χρόνου του στη Μαντουά, είχε «ξεχάσει το όνειρό του» να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Η επιθυμία επανήλθε μετά την ανακάλυψή του από έναν ανιχνευτή ταλέντων της Ρενναί τον Οκτώβριο του 2004. Τον επόμενο μήνα, ο Εμβιλά αποχώρησε από τη Μαντουά για να συμμετάσχει στη διάσημη ακαδημία νέων της Ρενναί, αφού υπέγραψε ένα συμβόλαιο νέων με το σύλλογο.
Μεταξύ των συμπαικτών του Εμβιλά στην ακαδημία νέων συμπεριλαμβάνονταν άλλα ανερχόμενα ταλέντα, όπως ο Νταμιάν Λε Ταλέκ, ο μικρότερος αδερφός του Αντονί Λε Ταλέκ, ο Γιοάν Λασιμάντ, ο Αμπντούλ Καμαρά και ο Γιασίν Μπραχίμι. Ο συνδυασμός των Εμβιλά, Μπραχίμι, Καμαρά και Λε Ταλέκ, και οι τέσσερις είναι μέλη της τάξης του 1990, ήταν ιδιαίτερα σημαντικός στις επιτυχίες της ομάδας νέων. Με την ομάδα κάτω των 16 ετών, οι τέσσερις κέρδισαν το Tournoi Carisport, ένα εθνικό τουρνουά που βάζει τακτικά αντιμέτωπες τις κορυφαίες ακαδημίες στη Γαλλία. Δύο σεζόν αργότερα με την ομάδα κάτω των 18 ετών, ο Εμβιλά κέρδισε το πρωτάθλημα κάτω των 18 της σεζόν 2006-07. Το 2008, η ακαδημία νέων πέτυχε τη μεγαλύτερη διάκρισή της , με την κατάκτηση του Κυπέλλου Γκαμπαρντελά . Ο τίτλος ήταν το τρίτο κύπελλο Γκαμπαρντελά της Ρενναί και το πρώτο από το 2003, όταν παίκτες όπως ο Γιοάν Γκουρκύφ και ο Σιλβάν Μαρβό έπαιζαν στη διοργάνωση. Στον τελικό, η Ρενναί αντιμετώπισε τη Μπορντό και ο Εμβιλά ήταν επιφορτισμένος με τον περιορισμό του συναδέλφου Γάλλου ταλέντου Γκρεγκορί Σερτίκ. Εκπλήρωσε το έργο και σημείωσε επίσης ένα γκολ με σουτ από τα 25 μέτρα οδηγώντας την ομάδα στη νίκη με 3-0.
Μετά την σεζόν 2006-07, στις 11 Αυγούστου 2007 ο Εμβιλά, μαζί με τους συμπαίκτες του Λε Ταλέκ και Καμαρά, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο, αφού συμφώνησε σε τριετές συμβόλαιο με τη Ρενναί.[3] Πέρασε όλη τη σεζόν παίζοντας στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας στην τέταρτη κατηγορία, προτού προαχθεί επίσημα στην πρώτη ομάδα και πάρει τον αριθμό 15 για τη σεζόν 2008-09. Λόγω της μικρής χειρουργικής επέμβασης στο νύχι του και της στάσης του που αμφισβητήθηκε από τον προπονητή Γκι Λακόμπ, ο Εμβιλά έχασε σημαντικό χρόνο προπόνησης με την πρώτη ομάδα και ξεκίνησε τη σεζόν με τη δεύτερη ομάδα στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.[4][5] Παρά το γεγονός ότι ο Λακόμπ αμφισβήτησε τη στάση του παίκτη, ο Εμβιλά δήλωσε ότι δεν είχε άσχημα συναισθήματα απέναντι στον Λακόμπ.[6] Στη συνέχεια, εμφανίστηκε σε 20 αγώνες με τη δεύτερη ομάδα, χωρίς γκολ, καθώς η ομάδα τερμάτισε πρώτη μεταξύ των επαγγελματικών συλλόγων του ομίλου της, όπου προκρίθηκε στα πλέι-οφ, όπου έχασε από τη Λυών στους ημιτελικούς.[7]
Μετά από μια επιτυχημένη διεθνή εκστρατεία με την Εθνική Γαλλίας U19, στις 13 Αυγούστου 2009, ο νέος προπονητής Φρεντερίκ Αντονετί ανακοίνωσε ότι ο Εμβιλά θα κερδίσει σημαντικό χρόνο παιχνιδιού με τον σύλλογο για τη σεζόν 2009-10.[8] Δύο ημέρες αργότερα, αφού εμφανίστηκε με τη δεύτερη ομάδα την πρώτη εβδομάδα της σεζόν, ορίστηκε στην 19μελής ομάδα για τον αγώνα εναντίον της Νις.[9] Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε αυτόν τον αγώνα, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 80ο λεπτό.[10] Λόγω της τιμωρίας του Ιάπωνα μέσου Γιουνίτσι Ιναμότο, ο Εμβιλά αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως βασικός την επόμενη εβδομάδα εναντίον της Μαρσέιγ. Έπαιξε ολόκληρο τον αγώνα, που έληξε ισόπαλος με 1-1.[11] Την επόμενη εβδομάδα εναντίον του Λανς, ο Εμβιλά δέχτηκε την πρώτη του κόκκινη κάρτα.[12] Αφού επέστρεψε από την τιμωρία, ο Εμβιλά δεν έχασε ποτέ τη θέση του στην ομάδα και αγωνίστηκε ως βασικός σε όλους τους υπόλοιπους αγώνες πρωταθλήματος, εκτός από έναν.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2009, ο Εμβιλά υπέγραψε επέκταση συμβολαίου με τη Ρενναί έως τον Ιούνιο του 2013.[13] Στις 27 Αυγούστου 2010, συμφώνησε σε μια ακόμη επέκταση με το σύλλογο. με ισχύ έως το 2014. Στις 18 Δεκεμβρίου, σε μία νίκη με 1-0 επί της Βαλανσιέν, ο Εμβιλά έπαιξε ολόκληρο τον αγώνα έχοντας 100 πετυχημένες πάσες από τις συνολικά 112, με αυτό το στατιστικό να είναι το υψηλότερο της σεζόν στο πρωτάθλημα.[14][15] Λόγω των εγχώριων και διεθνών επιδόσεών του, ο ΕΜβιλά συνδέθηκε με την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης και την αγγλική Λίβερπουλ κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής περιόδου.[16] Το Δεκέμβριο του 2010, ο Εμβιλά αψήφησε το ενδιαφέρον δηλώνοντας τη δέσμευσή του στη Ρενναί και επίσης δήλωσε αστειευόμενος ότι θα αποχωρούσε από τη Ρενναί μόνο αφού σημείωνε το πρώτο του γκολ.[17][18] Συμπτωματικά, σημείωσε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ στις 9 Ιανουαρίου 2011, στη νίκη με 7-0 επί του συλλόγου του Σαμπιονά Νασιονάλ, Κάννες, στο Κύπελλο Γαλλίας.[19] Μια εβδομάδα αργότερα, ο Εμβιλά σημείωσε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα, στη νίκη με 4-0 επί της Αρλ-Αβινιόν.[20][21] Στις 20 Φεβρουαρίου, ο Εμβιλά σημείωσε το πρώτο γκολ της Ρενναί, με ελεύθερο λάκτισμα, στη νίκη με 2-1 επί της Τουλούζ.[22] Ο Εμβιλά επιβραβεύτηκε για τις επιδόσεις του κατά τη διάρκεια της σεζόν με υποψηφιότητα για τον Νεαρό Παίκτη της Χρονιάς της Λιγκ 1. Ο Εμβιλά έχασε το βραβείο από τον συμπαίκτη του στην εθνική ομάδα, Μαμαντού Σακό, αλλά του δόθηκε παρηγοριά με την εμφάνιση του στην Ομάδα της Χρονιάς της Λιγκ 1.[23] Μια μέρα αργότερα, η Ρενναί επιβεβαίωσε στον ιστότοπό της ότι ο Εμβιλά υπέγραψε μονοετές επέκταση συμβολαίου, με ισχύ μέχρι το 2015.[24][25]
Ο Εμβιλά άνοιξε τη σεζόν 2011–12 κάνοντας το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο στον αγώνα για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της γεωργιανής Μεταλούργκι Ρουστάβι στις 28 Ιουλίου 2011. Ο Εμβιλά έπαιξε ολόκληρο τον αγώνα στη νίκη με 5-2.[26] Στις 25 Αυγούστου, σημείωσε το πρώτο και μοναδικό γκολ της σεζόν σε μια νίκη με 4-0 εναντίον του Ερυθρού Αστέρα στον δεύτερο αγώνα των πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ.[27] Στις 15 Σεπτεμβρίου, ο Εμβιλά ήταν για πρώτη φορά ο αρχηγός της Ρενναί, σε μία ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Νανσί.[28] Τελείωσε τη σεζόν με συμμετοχή σε 50 αγώνες (ρεκόρ σταδιοδρομίας), που περιελάμβαναν και τους 38 αγώνες πρωταθλήματος, καθώς η Ρενναί τερμάτισε στην έκτη θέση. Παρά τη συνεχή εμφάνισή του με την ομάδα, καθώς προχωρούσε η σεζόν, ο Εμβιλά δέχθηκε κριτική από τους υποστηρικτές του συλλόγου λόγω της χαμηλής απόδοσής του, όπως αντιλαμβανόταν από αυτούς. Η κριτική κορυφώθηκε στις 11 Απριλίου 2012, μετά την απόδοση του μέσου στη ήττα-σοκ της Ρενναί με 2-1 από τον ημι-επαγγελματικό σύλλογο Κεβιγί στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Γαλλίας.[29] Στον επόμενο αγώνα της ομάδας εναντίον της Νις, ο Εμβιλά γουχαΐστηκε από τους οπαδούς του συλλόγου. Ο μέσος έλαβε υπεράσπιση από τον προπονητή του, Αντονετί, ο οποίος δήλωσε: «Απαιτούμε πολλά από τον Εμβιλά. Αλλά, ξεχνάμε ότι έχει ήδη δώσει τόσα πολλά στον σύλλογο», λέγοντας αστειευόμενος επίσης ότι «ο Εμβιλά άγγιξε την μπάλα τόσο πολύ που δεν μπορούσαν [οι οπαδοί] να συνεχίσουν. Με έκανε να χαμογελάσω λίγο».[30]
Στις 22 Ιανουαρίου 2013, ανακοινώθηκε ότι η Ρενναί είχε αποδεχτεί μια προσφορά ύψους 12 εκατομμυρίων ευρώ από την Ρούμπιν Καζάν για τον Εμβιλά.[31]
Η Εμβιλά ήταν αδικαιολογήτως απων κατά τη διάρκεια του χειμερινού διαλείμματος 2013-14, δεν έδωσε το παρών κέντρο προπόνησης της Ρούμπιν Καζάν στην Τουρκία και αντιθέτως επέστρεψε στη Γαλλία.[32] Αυτό προκάλεσε μια διαμάχη με τον προπονητή Ρινάτ Μπιλιαλεντίνοφ.[33]
Στις 15 Ιουλίου 2014, ο Εμβιλά εντάχθηκε στην Ίντερ με δανεισμό από την Ρούμπιν Καζάν μέχρι το τέλος της σεζόν 2014-15, με την επιλογή να αγοράσει τον παίκτη σε μόνιμη βάση.[34] Έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α στις 31 Αυγούστου, στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Τορίνο, όπου αντικαταστάθηκε στο 56ο λεπτό από τον Ντάνι Οσβάλντο.[35] Στις 25 Ιανουαρίου, ανακοινώθηκε ότι ο δανεισμός του είχε λήξει και ως εκ τούτου ο Εμβιλά επέστρεψε στο Καζάν μετά από διαφωνία με τον νέο προπονητή της Ίντερ, Ρομπέρτο Μαντσίνι.[36]
Ο Εμβιλά πέρασε μια περίοδο προπόνησης με τη Ντιναμό Μόσχας, αλλά δεν υπέγραψε επίσημα με τη ρωσική λέσχη μετά από μια διαφωνία που οδήγησε στην καταστροφή του σπιτιού του στη Μόσχα.[36]
Στις 6 Αυγούστου 2015, ο Εμβιλά εντάχθηκε στην ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ, Σάντερλαντ, με μονοετής δανεισμό, με επιλογή η συμφωνία να γίνει μόνιμη.[37] Έκανε την πρώτη του εμφάνιση για το σύλλογο σε έναν αγώνα της ομάδας U21 εναντίον της Νόριτς Σίτι, αλλά αποβλήθηκε μετά από 69 λεπτά για χτύπημα με το κεφάλι στον Τζαμάρ Λόζα.[38] Στις 29 Αυγούστου 2015, ο Εμβιλά σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Σάντερλαντ, με ένα ελεύθερο λάκτισμα από μεγάλη απόσταση, εναντίον της Άστον Βίλα.[39] Στις 25 Οκτωβρίου 2015, ο Εμβιλά ανακηρύχθηκε ο Παίκτης του Αγώνα στη νίκη της Σάντερλαντ με 3-0 επί της Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ, στο Ντέρμπι Τάιν-Γουέρ. Στη συνέχεια περιέγραψε την ατμόσφαιρα του αγώνα ως την καλύτερη που είχε παίξει, επισκιάζοντας εκείνη του Ντέρμπι του Μιλάνου.[40] Μετά από ακόμη μία εμφάνιση που του απόφερε το βραβείο «Παίκτης του Αγώνα», σε μία νίκη με 3-1 επί της Άρσεναλ στις 5 Δεκεμβρίου 2015, ο Εμβιλά επαινέθηκε από την συμπαίκτη του Όλα Τοϊβόνεν, ο οποίος τον περιέγραψε ως «έναν κορυφαίο Ευρωπαίο παίκτη. Καθώς παίζει περισσότερα παιχνίδια, θα δείξει ότι είναι ο κορυφαίος παίκτης που ξέρουμε ότι είναι».[41]
Τον Φεβρουάριο του 2016, ο Εμβιλά εξέφρασε την επιθυμία του να παραμείνει στη Σάντερλαντ σε μόνιμη βάση, υπό την προϋπόθεση ότι οι Μαύρες γάτες θα απέφευγαν τον υποβιβασμό. Ήλπιζε επίσης να καταλήξει σε συμφωνία με τον Ρούμπιν Καζάν για τον τερματισμό του συμβολαίου του, το οποίο είχε ισχύ μέχρι τον Δεκέμβριο του 2016.[42] Ο Εμβιλά τελείωσε τελικά τη σεζόν με 37 εμφανίσεις πρωταθλήματος για τη Σάντερλαντ, καθώς τελικά εξασφάλισε την παραμονή με την εντός έδρας νίκη με 3-0 επί της Έβερτον στις 11 Μαΐου 2016. Ο προπονητής Σάμ Άλαρνταϊς επιβεβαίωσε ότι τόσο ο σύλλογος όσο και ο παίκτης ήταν πρόθυμοι να κάνουν τη μετακίνηση μόνιμη.[43]
Την 1η Σεπτεμβρίου 2016, ο Εμβιλά έβγαλε την απογοήτευση του στο Instagram, αφού ο σύλλογος αρνήθηκε να υπογράψει τον παίκτη, μη σηκώνοντας το τηλέφωνο. Ο Εμβιλά ήταν αγαπημένος των οπαδών κατά τη διάρκεια της θητείας του εκεί, κάτι που προκάλεσε μια μαζική οργιστική αντίδραση στον ιδιοκτήτη της Σάντερλαντ, Έλις Σορτ.[44]
Ο Εμβιλά έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι για την Ρούμπιν ύστερα από δύο χρόνια μετά την επιστροφή του από τους δανεισμούς του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2016, όταν μπήκε ως αλλαγή σε έναν αγώνα του Κυπέλλου Ρωσίας εναντίον της ΦΚ Τσίτα.[45] Ο προπονητής της Ρούμπιν, Χάβι Γράθια επέλεξε τον Άλεξ Σονγκ έναντι του Εμβιλά στη θέση του αμυντικού μέσου σε όλα τα παιχνίδια του πρωταθλήματος μέχρι τότε. Ο Εμβιλά επέστρεψε στη δράση του πρωταθλήματος για την Ρούμπιν στις 2 Οκτωβρίου 2016, όταν μπήκε ως αλλαγή αργά στον αγώνα εναντίον της Κρασνοντάρ. Στο επόμενο παιχνίδι της Ρούμπιν, εναντίον της Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα στις 15 Οκτωβρίου, ο Εμβιλά επέστρεψε στην αρχική σύνθεση, ωθώντας τον Σονγκ στον πάγκο. Στις 26 Δεκεμβρίου, ο Εμβιλά υπέγραψε επέκταση συμβολαίου τρεισήμισι ετών με την ομάδα, με ισχύ μέχρι το καλοκαίρι του 2020.[46]
Στις 12 Ιανουαρίου 2018, ο Εμβιλά αποδεσμεύτηκε από το συμβόλαιο του με την Ρούμπιν Καζάν και ακολούθως υπέγραψε συμβόλαιο με την Σαιντ Ετιέν μέχρι το καλοκαίρι του 2019.[47]
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2020, ο Εμβιλά υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.[48]
Ο Εμβιλά έχει εμφανιστεί σε όλες τις εθνικές ομάδες νέων της Γαλλίας για τις οποίες ήταν επιλέξιμος, ξεκινώντας από την ομάδα U16. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 23 Μαΐου 2006, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ρουμανίας.[49] Ο Εμβιλά έκανε τη δεύτερη και μοναδική του εμφάνιση για την ομάδα στον επόμενο αγώνα εναντίον της Ρουμανίας. Ο Εμβιλά ξεκίνησε να εμφανίζεται ως τακτικός διεθνής με την ομάδα U17, κάνοντας το ντεμπούτο του στις 5 Δεκεμβρίου 2006 σε φιλικό αγώνα εναντίον της Τσεχίας.[50] Ο Εμβιλά σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 20 Φεβρουαρίου 2007, εναντίον της Πορτογαλίας στο Κύπελλο Αλγκάρβε.[51][52] Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στους ημιτελικούς στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2007, όπου έχασε από την Αγγλία. Στη διοργάνωση, ο Εμβιλά σημείωσε γκολ εναντίον της αντιπάλου στη φάση ομίλων, Ουκρανίας, στην ισοπαλία με 2-2.[53] Η ισοπαλία οδήγησε τη Γαλλία στην πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2007, που πραγματοποιήθηκε στη Νότια Κορέα.[54] Ο Εμβιλά εμφανίστηκε και στους πέντε αγώνες, βοηθώντας την ομάδα να φτάσει στους προημιτελικούς, όπου ηττήθηκε από την Ισπανία στη διαδικασία των πέναλτι.
Με την ομάδα U18, ο Εμβιλά εμφανίστηκε σε έξι από τους δέκα αγώνες που η ομάδα αγωνίστηκε. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα στον εναρκτήριο αγώνα εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στο Tournoi de Limoges.[55] Ο Εμβιλά εμφανίστηκε και στους 18 αγώνες, σκοράροντας 3 γκολ με την ομάδα U19. Του δόθηκε η τιμή να γίνει ο αρχηγός της ομάδας από τον προπονητή Ζαν Γκαλίς. Σημείωσε ένα γκολ κατά τη διαδικασία προκριματικών εναντίον της Ρουμανίας, στη νίκη με 3-0. Η νίκη εξασφάλισε την πρόκριση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2009.[56] Στη διοργάνωση, που πραγματοποιήθηκε στην Ουκρανία, ο Εμβιλά εμφανίστηκε και στους τρεις αγώνες της φάσης των ομίλων, βοηθώντας τη Γαλλία να φτάσει στους ημιτελικούς. Λόγω των κίτρινων καρτών που δέχτηκε σε δύο συνεχόμενους σε αγώνες, ο Εμβιλά δεν αγωνίστηκε στην ήττα στα ημιτελικά από την Αγγλία.[57] Μόλις έλαβε την κίτρινη κάρτα στον τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων ενάντια στην Ισπανία, ένας πολύ απογοητευμένος Εμβιλά έβαλε το πρόσωπό του στα γόνατά του, καθώς ήξερε ότι θα έχανε το σημαντικό ημιτελικό.[58]
Λίγες μέρες μετά τον αποκλεισμό της ομάδας U19, ο Εμβιλά κλήθηκε στην ομάδα U21, ο μοναδικός από την ομάδα U19, για να συμμετάσχει στον φιλικό αγώνα εναντίον της Πολωνίας στις 12 Αυγούστου.[59] Έκανε το ντεμπούτο του σε αυτόν τον αγώνα, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 74ο λεπτό της ισοπαλίας με 2-2.[60] Στις 25 Φεβρουαρίου 2010, ο Εμβιλά ονομάστηκε στην ομάδα ανδρών για το φιλικό αγώνα εναντίον της Ισπανίας στις 3 Μαρτίου. Τα νέα βασίστηκαν στον προκαταρκτικό κατάλογο που στάλθηκε στα πρακτορεία ειδήσεων λίγα λεπτά πριν ο προπονητής Ρεμόν Ντομενέκ ανακοινώσει την ομάδα σε συνέντευξη τύπου.[61] Ωστόσο, μετά την επισημοποίηση του καταλόγου κατά την έναρξη της συνέντευξης τύπου, το όνομά του αντικαταστάθηκε από τον μέσο της Μαρσέιγ, Μπενουά Σερού.[62] Ο Εμβιλά κλήθηκε αργότερα στην ομάδα U21 για το φιλικό εναντίον της Κροατίας, αλλά αποχώρησε από την ομάδα λόγω τραυματισμού.
Στις 11 Μαΐου, ο Εμβιλά συμπεριλήφθηκε στον προκαταρκτικό κατάλογο των 30 ατόμων από τον Ντομενέκ για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, αλλά δεν κατάφερε να ονομαστεί στην τελική 23αδα. Στις 5 Αυγούστου 2010, ο Εμβιλά κλήθηκε επίσημα στην ανώτερη ομάδα για πρώτη φορά από τον νέο προπονητή Λοράν Μπλαν για τον φιλικό αγώνα εναντίον της Νορβηγίας στις 11 Αυγούστου 2010. Έκανε την πρώτη του συμμετοχή στον αγώνα, ξεκινώντας στη θέση του αμυντικού μέσου. Παρά το γεγονός ότι η Γαλλία έχασε τον αγώνα με 2-1, ο Εμβιλά κέρδισε εγκωμιαστικά σχόλια για την απόδοσή του, με πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης στη Γαλλία να τον ονομάζουν Παίκτη του Αγώνα.[63][64][65]
Μετά το ντεμπούτο του, ο Εμβιλά εμφανίστηκε σε πέντε συνεχόμενους αγώνες για τη Γαλλία. Αφού ξεκίνησε στη νίκη για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 εναντίον της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης τον Σεπτέμβριο του 2010, έγινε ο μόνος παίκτης που εμφανίστηκε ως βασικός στους τρεις πρώτους αγώνες του Μπλαν ως προπονητής. Στις 25 Μαρτίου 2011, ο Εμβιλά ολοκλήρωσε το 92,5 τοις εκατό των 134 επιχειρούμενων πασών του, σε μια νίκη με 2-0 για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 εναντίον του Λουξεμβούργου. Το επίτευγμα ήταν το καλύτερο από οποιονδήποτε παίκτη της Γαλλίας σε διεθνή αγώνα από το 2006.[66] Στις 2 Σεπτεμβρίου 2011, ο Εμβιλά σημείωσε το πρώτο του γκολ, στη νίκη με 2-1 εναντίον της Αλβανίας για τα .
Αφού εμφανίστηκε τακτικά στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012, στις 29 Μαΐου 2012 ο Εμβιλά ορίστηκε στην ομάδα για να συμμετάσχει στη διοργάνωση.[67] Έχοντας χάσει τον εναρκτήριο αγώνα της ομάδας ενάντια στην Αγγλία λόγω τραυματισμού στον αστράγαλο, στις 15 Ιουνίου, έκανε το ντεμπούτο του στη διοργάνωση στον δεύτερο αγώνα της ομάδας στη φάση των ομίλων εναντίον της Ουκρανίας. Ο Εμβιλά αγωνίστηκε ως αλλαγή του Αλού Ντιαρά στο δεύτερο ημίχρονο, καθώς η Γαλλία κέρδισε τον αγώνα με 2-0.[68]
Ο Εμβιλά έπαιξε τελευταία φορά για αντιπροσωπευτική ομάδα της Γαλλίας, όταν εμφανίζεται και στους δύο αγώνες της Γαλλίας U21 στα πλέι οφ των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 του 2013 εναντίον της Νορβηγίας U21.[69] Η συνολική νίκη των Νορβηγών σήμαινε ότι η Γαλλία δεν προκρίθηκε στα τελικά της διοργάνωσης.[70] Στις 8 Νοεμβρίου 2012, ο Εμβιλά τιμωρήθηκε με αποκλεισμό από τους αγώνες εθνικών ομάδων μέχρι τον Ιούνιο του 2014, μετά από μη εξουσιοδοτημένη νυχτερινή έξοδο ενώ ήταν με την ομάδα U21.[71]
Ο Εμβιλά αγωνίζεται κυρίως ως αμυντικός μέσος και περιγράφεται ως παίκτης που «μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα φανταστικό ρυθμό εργασίας» και είναι «ισχυρός στις διεκδικήσεις»».[72] Είναι επίσης γνωστός για την ικανότητα του στην πάσα και την «εξαιρετική διορατικότητα». Ο ΕΜβιλά έχει κερδίσει θετική κριτική για το στυλ παιχνιδιού του, το οποίο οδήγησε προπονητές και παίκτες να τον συγκρίνουν τους συναδέλφους τους Γάλλους διεθνείς Πατρίκ Βιεϊρά και Κλοντ Μακελελέ.[73][74] Υπό τον προπονητή Φρεντερίκ Αντονετί στη Ρενναί, παρόλο που έπαιζε ως αμυντικός μέσος, ο Εμβιλά ενεργούσε ως ο πλέι μέικερ της ομάδας και συχνά βοηθούσε στη δημιουργία επιθέσεων από το πίσω γήπεδο. Η σημασία του στην ομάδα αποδείχθηκε στην ήττα της Ρενναί με 1-0 από την Τουλούζ κατά τη σεζόν 2011–12, στην οποία η ομάδα της Βρετάνης απέτυχε να παράγει κάτι επιθετικά. Ο ίδιος ο Εμβιλά, δήλωσε ότι η Ρενναί δυσκολεύτηκε επειδή αναγκάστηκε να παίξει σε αποκλεισμένο ρόλο λόγω του ότι «οι αντίπαλοι οργανώθηκαν για να με κλείσουν» και, ως εκ τούτου, «δεν βρισκόταν στη θέση του οδηγού».[75] Αν και παίζει ως αμυντικός μέσος, ο Εμβιλά μπορεί επίσης να παίξει ως box-to-box μέσος, όπως έκανε κατά καιρούς υπό τον Λορέν Μπλαν στην Εθνική Γαλλίας.
Η συνέπεια στην ικανότητα πάσας και στην ικανότητα διατήρησης της κατοχής του Εμβιλά έχει περιγραφεί ως «ακριβής» και «ευφάνταστη», αντίστοιχα. Ο προπονητής του, Αντονετί, δήλωσε ότι ο Εμβιλά «διαβάζει το παιχνίδι σαν τον Μακελελέ, έχει την παρουσία του Βιεϊρά και μπορεί να πασάρει την μπάλα σαν τον Γιαγιά Τουρέ».[73] Τις σεζόν 2010–11 και 2011–12 της Λιγκ 1, ο Εμβιλά ηγήθηκε του πρωταθλήματος κάθε σεζόν σε επιχειρούμενες πασες και επιτυχημένες πάσες τερματίζοντας τις σεζόν με συνδυασμένο ποσοστό επιτυχίας 84%.[76][77] Τη σεζόν 2010–11, τερμάτισε τρίτος πίσω από τους μεσοεπιθετικούς Γιοάν Καμπάιγ και Μοργκάν Αμαλφιτανό σε μπάλες που παίχτηκαν. Παρά τη θέση του, ο Εμβιλά είναι επίσης γνωστός για το πειθαρχημένο στυλ παιχνιδιού.
Παρά τις θετικές απόψεις, ο Εμβιλά υπέστη κριτική, κυρίως από τον πρώην προπονητής της Ρενναί, Γκι Λακόμπ, ο οποίος θεωρούσε τον παίκτη ως «ανεύθυνο κανόνι», ενώ αμφισβητούσε επίσης τη στάση και την αφοσίωση του Εμβιλά.[78] Ενώ ο Εμβιλά εξέφρασε αρχικά την απογοήτευσή του για την έλλειψη χρόνου παιχνιδιού υπό τον Λακόμπ, έκτοτε δήλωσε ότι δεν έχει κακά συναισθήματα απέναντι στον πρώην προπονητή του.[6] Αφού άκουσε την αρχική δυσαρέσκεια του Εμβιλά τον Μάιο του 2010, ο Λακόμπ πληροφόρησε τη γαλλικό περιοδικό France Football ότι, «Εάν είχε [ο Εμβιλά] μια μαύρη σεζόν, είναι περισσότερο δικό του λάθος παρά των προπονητών», αναφερόμενος στη σεζόν 2008-09 του Εμβιλά, μετά την υπογραφή του πρώτου επαγγελματικού του συμβολαίου.[79]
Ο Εμβιλά γεννήθηκε στην Αμιένη του Σομ. Ο πατέρας του, Ζαν-Ελβίς Εμβιλά, ήταν πρώην ποδοσφαιριστής με καταγωγή από τη Δημοκρατία του Κονγκό. Μετακόμισε στη Γαλλία το 1983 και έπαιζε ποδόσφαιρο για 13 χρόνια με την δεύτερη ομάδα της τοπικής Αμιάν ΣΚ. Ο πατέρας του κατοικεί επί του παρόντος στο Σολέ. Ήταν αστυνομικός και τώρα εργάζεται στη μεταλλουργία.[2] Ο Γιαν έχει επίσης δύο μικρότερες αδελφές και έναν μεγαλύτερο αδερφό.[1] Ο αδερφός του, Γιοάν Εμβιλά, παίζει επίσης επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ο Γιαν, ο ίδιος, είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο που γεννήθηκε όταν ήταν 18 ετών. Το 2010, η σύζυγός του γέννησε δεύτερο παιδί.
Εθνική ομάδα | Σεζόν | Συμ. | Γκολ |
---|---|---|---|
Γαλλία | 2010–11 | 10 | 0 |
2011–12 | 12 | 1 | |
Σύνολο | 22 | 1 |
# | Ημερομηνία | Τόπος | Αντίπαλος | Σκορ | Αποτέλεσμα | Διοργάνωση |
---|---|---|---|---|---|---|
1. | 2 Σεπτεμβρίου 2011 | Στάδιο Κεμάλ Σταφά, Τίρανα, Αλβανία | ![]() |
2 –0 | 2–1 | Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 |
Ρενναί νέων
Ολυμπιακός