Γκασιάν ντε Κουρτί ντε Σαντράς | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | 1644 Μονταρζίς |
Θάνατος | 8 Μαΐου 1712[1][2][3] Παρίσι |
Τόπος ταφής | Saint-André-des-Arts Church |
Κατοικία | Βαστίλη (1693–1699) |
Ψευδώνυμο | Capitaine Du Buisson[4], capitaine Du Buisson[4] και Du Verger[4] |
Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία[5] |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά[1] |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | συγγραφέας μυθιστοριογράφος συγγραφέας απομνημονευμάτων δημοσιογράφος στρατιώτης polygraph |
Αξιοσημείωτο έργο | Mémoires de Monsieur d'Artagnan |
Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
Βαθμός/στρατός | capitaine/Régiment de Champagne |
Ο Γκασιάν ντε Κουρτί ντε Σαντράς (γαλλικά: Gatien de Courtilz de Sandras) (1644, Μονταρζί - 8 Μαΐου 1712, Παρίσι) [6]ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και συγγραφέας μυθιστορηματικών απομνημονευμάτων.
Είναι γνωστός για τη δημιουργία του χαρακτήρα του Ντ'Αρτανιάν, που ενέπνευσε την τριλογία Μυθιστορήματα του ντ’ Αρτανιάν του Αλεξάνδρου Δουμά. [7]
Υπήρξε πολυγραφότατος, το έργο του περιλαμβάνει διηγήματα, επιστολές, μύθους και ιστορίες ερωτικών σχέσεων. Έγραψε επίσης ιστορικά και πολιτικά έργα, βιογραφίες και ημι-φανταστικά «απομνημονεύματα» ιστορικών προσώπων από το πρόσφατο παρελθόν, στο πρώτο πρόσωπο. Στους προλόγους συχνά αναφέρει ότι τα έργα συντάχθηκαν από έγγραφα που βρέθηκαν μετά το θάνατο του ήρωα.[8]
Τα απομνημονεύματα-μυθιστορήματά του (Mémoires de MLCDR, 1688, Mémoires de M. d'Artagnan, 1700 [9]και Mémoires de M. de B. 1711) περιγράφουν τον κοινωνικό και πολιτικό κόσμο του Ρισελιέ και του Μαζαρίνου με ρεαλισμό (κυριαρχούν κατάσκοποι, απαγωγές, πολιτικές μηχανορραφίες) και ήταν σημαντικοί πρόδρομοι τόσο για τα γαλλικά πικαρέσκο μυθιστορήματα όσο και για τα ιστορικά μυθιστορήματα του 18ου αιώνα.[10]
Ο Κουρτί ντε Σαντράς είναι πλέον γνωστός σήμερα για τα ημι-φανταστικά απομνημονεύματα του διάσημου σωματοφύλακα Ντ'Αρτανιάν που δημοσιεύθηκαν το 1700 (27 χρόνια μετά το θάνατο του Ντ'Αρτανιάν) και στα οποία βασίστηκε ο Αλεξάνδρος Δουμάς για τα έργα του Οι Τρεις Σωματοφύλακες (1844), Είκοσι χρόνια μετά (1845) και Ο υποκόμης της Βραζελόνης ή Δέκα χρόνια μετά (1848).
Ο Κουρτί ντε Σαντράς αρχικά υπηρέτησε στο σώμα των Σωματοφυλάκων του βασιλιά. Από το 1680 στράφηκε στη συγγραφή και έμεινε αρκετό διάστημα στις Κάτω Χώρες, όπου κυρίως εξέδωσε τα βιβλία του. Εκεί, το 1686, ήταν ο πρώτος συντάκτης του Ιστορικού και Πολιτικού Ερμή (Mercure historique et politique) μηνιαίο περιοδικό που εκδίδονταν (1686-1782) στη Χάγη με ειδήσεις από τη Γαλλία και διάφορες χώρες της Ευρώπης.
Στη Γαλλία, φυλακίστηκε αρκετές φορές στη Βαστίλη όπου ένας πρώην σύντροφος του Ντ'Αρτανιάν ήταν φύλακας και ήταν πιθανό από αυτήν την πηγή να έμαθε τις λεπτομέρειες της ζωής του ήρωα των μυθιστορημάτων του.[11]
Μερικά από τα πιο σημαντικά έργα του:[8]