Τίιτ Σοκκ | |
---|---|
Ο Σοκκ το 2006 | |
Προσωπικά στοιχεία | |
Εθνικότητα | Εσθονική |
Γέννηση | 15 Νοεμβρίου 1964 Τάρτου, Σοβιετική Ένωση |
Ύψος | 1,91 μ. |
Καριέρα σε συλλόγους | |
1979-1984 Κάλεβ Τάλιν 1984-1986Ντιναμό Μόσχας | |
1998-2004 Νίμπιτ 2004-2007 Εθνική Ανδρών Εσθονίας | |
Εθνικές ομάδες | |
Ως παίκτης: | |
1985 - 1991 | Εθνική Σοβιετικής Ένωσης |
Ο Τίιτ Αουγκούστοβιτς Σοκκ (επίσης Τουτ Γιαννόπουλος[1], εσθονικά: Tiit Sokk, ρωσικά: Тийт Аугустович Сокк, γενν. 15 Νοεμβρίου 1964, Τάρτου, ΕΣΣΔ) είναι Εσθονός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του πλέι μέικερ.
Ο Σοκκ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε ηλικία δεκαπέντε ετών από την Κάλεβ Τάλιν, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1984. Εκείνη την χρονιά μεταγράφηκε στην Ντιναμό Μόσχας, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια, πριν επιστρέψει και πάλι στην Κάλεβ Τάλιν, κατακτώντας μαζί της το πρωτάθλημα Σοβιετικής Ένωσης του 1991.[2]
Το καλοκαίρι του 1992 υπέγραψε στην ομάδα του Παναθηναϊκού, όπου αγωνίστηκε για τέσσερις σεζόν. Με τους "πράσινους" κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας του 1993 κερδίζοντας την ομάδα του Άρη με 96-89, όπου ο Σοκκ πέτυχε πέντε πόντους.[3] Η ομάδα των Αθηνών επέστρεψε στους τίτλους τρία χρόνια αργότερα, όταν στον τελικό του κυπέλλου κέρδισε τον Ηρακλή με 85-74, όπου ο Εσθονός βοήθησε την ομάδα του με έντεκα πόντους.[4]
Την ίδια χρονιά, οι "πράσινοι" κατέκτησαν για πρώτη φορά την Ευρωλίγκα, νικώντας στον τελικό την ομάδα της Μπαρτσελόνα, χωρίς όμως την συμμετοχή του Σοκκ.[5]
Την σεζόν 1996-97 επέστρεψε στην Κάλεβ Τάλιν, για να υπογράψει στον Άρη το καλοκαίρι του 1997. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε δεκαπέντε παιχνίδια πρωταθλήματος με μέσο όρο 5,9 πόντων, πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση τον Ιανουάριο του 1998.
Παράλληλα με την επαγγελματική του καριέρα, υπήρξε διεθνής με την εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης, με την οποία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της Σεούλ,[6] το αργυρό μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ του 1986 και του 1990,[7][8] το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1987 και το χάλκινο στο Ευρωμπάσκετ του 1989.[9][10]
Συνέχισε να δραστηριοποιείται στην προπονητική, όντας πρώτος προπονητής της εθνικής ομάδας της Εσθονίας στο Ευρωμπάσκετ του 2015.[11]