Χαρμπ ιμπν Ουμαγιά | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | 544 (περίπου) Μέκκα |
Θάνατος | 607 (περίπου) Ταΐφ |
Κατοικία | Χετζάζη |
Θρησκεία | Χανίφ |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Μητρική γλώσσα | Αραβικά |
Ομιλούμενες γλώσσες | Αραβικά |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | στρατιωτικός ηγέτης |
Οικογένεια | |
Τέκνα | Αμπού Σουφυάν ιμπν Χαρμπ Umm Jamil Harith ibn Harb |
Γονείς | Ουμαγιά ιμπν Αμπντ Σαμς |
Συγγενείς | Μωαβίας Α' (εγγονός) |
Οικογένεια | Δυναστεία των Ομεϋαδών |
Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
Πόλεμοι/μάχες | Harb al-fijar |
Ο Χαρμπ ιμπν Ουμαγιά ιμπν Αμπντ Σαμς (αραβικά: حرب بن أمية بن عبد شمس) ήταν πατέρας του Αμπού Σουφυάν (γενάρχη των Σουφυανιδών) και της Αρβά, και γιος τού Ουμαγιά ιμπν Αμπντ Σαμς, έτσι ανήκε στους απογόνους τού Ουμαγιά (Ομεϋάδες).[1] Ο Χαρμπ πιστώνεται στην ισλαμική παράδοση ως ο πρώτος μεταξύ των Κουραϋσιτών, που έγραψε στα Αραβικά, και ο πρώτος που σταμάτησε να καταναλώνει κρασί. [2] .
Ο Χαρμπ ήταν ένας από τους κορυφαίους ηγέτες των Κουραϋσιτών της Μέκκας, που ανήκε σε ένα από τα γένη τους, το γένος (banu) Aμπντ Σαμς. Η ισλαμική παράδοση τον παρουσιάζει ως διάδοχο τού συντρόφου του, Aμπντ αλ-Μουταλίμπ του γένους (banu) Xασίμ, ως ο πολεμικός ηγέτης των Κουραϋσιτών. Οδήγησε τους Αμπτ Σαμς ή τους Κουραϋσίτες γενικά κατά τη διάρκεια του πολέμου τού Φιτζάρ ενάντια στις νομαδικές φυλές των Χαβαζίν. Μετά το τέλος του, η ηγεσία τού πολέμου επέστρεψε στο γένος Χασίμ. [3]
Σύμφωνα με τους συντάκτες της Εγκυκλοπαίδειας του Ισλάμ, οι ιστορίες της ανταγωνιστικότητας του Χαρμπ και του διαγωνισμού των αξιών με τον Αμπντ αλ Μουταλίμπ είναι "χωρίς αμφιβολία μια πιο πίσω προβολή της μεταγενέστερης σύγκρουσης μεταξύ των γένους των Ομεϋαδών (του Αμπντ Σαμς) και των Χασεμιτών (του Χασίμ)" κατά τον 7ο-8ο αι. [2] Σύμφωνα με τον ιστορικό Μαχμούτ Ιμπραχίμ, η ανταγωνιστικότητα μεταξύ Χαρμπ και Αμπντ αλ Μουταλίμπ προήλθε από την αυξανόμενη εμπορική δύναμη τού γένους Ομεϋαδών σε βάρος άλλων γενών των Κουραϋσιτών, συμπεριλαμβανομένου τού γένους Χασίμ. [4][5]
Γιος του ήταν ο:
Όλοι ήταν στη Δαμασκό και ανήκαν στον κλάδο των Ομεϋαδών-Σουφυανιδών.