Erreduflazioa ekonomian gertatzen den prozesu bat da, salgaien neurria, edukiera edota kalitatea murriztean datzana, salneurriek bere horretan dirauten edota gora egiten duten bitartean.
Erreduflazioa inflazio garaian ematen den lehengaien edo produktuen garestitzearen ondorio izan ohi da. Horri erantzunez, ekoizleek salgaien neurriak txikiagotzen dituzte inflazioari aurre egiteko.
Termino hori 2010eko hamarkadan sortu zen ingurune anglosaxoietan shrinkflation izenarekin. Shrink (murriztea) eta flation (inflrazioaren prozesua) hitzen batura da.[1][2] Fenomenoaren kausak askotarikoak dira, nahiz eta eragiketen herrialdean monetak erosteko ahalmenaren galera, kontsumitzaileen erosteko ahalmenaren beherakada handia edota intsumoen kostuaren gorakadak diren arrazoi komunak. Halaber, baldintzatzaileal dira zenbait herrialderen arteko prozesuak parekatzea, eskulanaren eskasia eta muga-zergak.[3]
Fenomenoa bereziki nabaria da ontziratutako produktuetan, kontsumitzaileek ez dute ondo hartzen neurri hori, produktuaren errendimenduaren eta prezioaren arteko aldea nabaritzen baitute, bai eta aurkezpen-formatuetan egindako aldaketak ere, horiek baitira kasuaren ageriko ondorioak.[4][5][6] Era berean, modu desberdinean adierazten da produktu bera txikizkako merkatarien artean, eta horrek konplexutasun gehigarri bat gehitu diezaioke murriztapenaren interpretazioari.[7][8]
Bestalde, Pippa Malmgren-ek, George W. Bushen gobernuaren ekonomia-politikako aholkulariak, “Seinaleak: gizarte-kontratuaren banakapena eta geopolitikaren goraldia” lanean erabili zuen terminoa, eta esana du murrizketa inflazioaren ezkutuko abisua dela, eta, beraz, oso ondorio larriak dituela banku zentralen diru-politikan.[9] Horri dagokionez, kontsumitzaileek txikizkako aktoreei errua botatzeko duten joera orokorra ere aipatzen da. Erantzun kontrajarritik argudiatzen da banku zentralek dutela, berez, inflazioaren gaineko erantzukizun zuzena, eta, beraz, baita murriztearen gainekoa ere.[10]