کفیل، منتقل شده به دفتر امور انتظامی محلی و ایالتی وزارت امنیت میهن پس از افشای ضعفهای امنیتی در فرودگاهها توسط تیم قرمز (بازرسی نامحسوس) دفتر بازرس کل.[۷][۸]
افسران امنیت حمل و نقل(TSOs) :اداره امنیت حمل و نقل حدود ۴۷۰۰۰ افسر امنیت حمل و نقل دارد که اغلب به نام «مأمور» یا «غربالگر» شناخته میشوند. این مأموران وظیفه بازرسی از افراد و اماکن و همچنین کنترل ورودی و خروجیهای فرودگاهها را بر عهده دارند.[۱۳][۱۴] افسران امنیت حمل و نقل اسلحه حمل نمیکنند، اجازه استفاده از «زور» و همچنین قدرت بازداشت افراد را ندارند.[۱۵]
یک جستجوی امنیتی توسط مأموران اداره امنیت حمل و نقل
افسران تشخیص رفتار(BDOs): در سال ۲۰۰۳، اداره امنیت حمل و نقل برنامهای با نام «بازرسی مسافران با کمک تکنیکهای دیداری» اجرا نمود که تا سال ۲۰۰۷ در تمام ایالات متحده گسترش یافت. در این برنامه، افسران تشخیص رفتار(BDOs) که از میان افسران امنیت حمل و نقل(TSOs) انتخاب میشوند، مسافرانی را که از گیتهای بازرسی فرودگاهها عبور میکنند، زیر نظر میگیرند و به دنبال نشانههایی از استرس یا رفتارهای خطرساز میگردند. این مسافران بازرسی دقیقتری خواهند شد.[۱۶]
اجرای این برنامه به نگرانیهایی دربارهٔ طبقهبندی نژادی (قضاوت دربارهٔ یک فرد بر اساس نژاد او) دامن زدهاست.[۱۷][۱۸] به گفته اداره امنیت حمل و نقل، افسران تشخیص رفتار آموزش دیدهاند که به رفتار یک شخص توجه کنند و نه به ظاهر، نژاد، قومیت یا مذهب او.[۱۹]
مارشال فدرال هوایی: سرویس فدرال مارشال هوایی بازوی انتظامی اداره امنیت حمل و نقل است. مارشالهای فدرال هوایی مأموران انتظامی هستند که به صورت مخفی کار میکنند و وظیفه حفاظت از سامانههای مسافرت هوایی را در برابر اقدامات خصمانه بر عهده دارند. به عنوان بخشی از سرویس فدرال مارشال هوایی، مارشالهای فدرال هوایی اجازه حمل اسلحه دارند.[۲۰]
افسر فدرال عرشه پرواز (به انگلیسی: Federal Flight Deck Officer (FFDOs)) خلبانان خطوط هوایی ایالات متحده هستند که با احکامی، به عنوان افسر اجرای قانون فدرال (به انگلیسی: federal law enforcement officers (FLEOs)) معرفی میشوند تا در حوزه استحفاظی خود (عرشه پرواز) به اجرای قانون بپردازند. افسران فدرال عرشه پرواز، ملزم به حمل اسلحه صادرشده توسط دولت فدرال هستند و در حوزه استحفاظی خود، قدرت بازداشت دارند. این افسران توسط سرویس فدرال مارشال هوایی آموزش میبینند و احکام آنها توسط وزارت امنیت میهن صادر میشود.[۲۱][۲۲]
بازرسان امنیت حمل و نقل (TSIs): این افراد وظیفه بازرسی سامانههای انتقال بار و مسافران را (برای بررسی امنیت این سامانهها) بر عهده دارند. اداره امنیت حمل و نقل حدود ۱۰۰۰ بازرس هوایی، ۴۵۰ بازرس بار[۲۳] و ۱۰۰ بازرس محیطی در استخدام خود دارد.[۱۲]
یک تیم VIPR در حال بازرسی خودروهایی که در انتظار بارگیری در یک کشتی در شهر پورتلند در ایالت مین هستند
برنامه ملی تیم سگهای تشخیص مواد منفجره: این مربیان، سگها و نگاهدارندگانشان را برای خدمت به عنوان تیمهای متحرک تشخیص و یافتن مواد خطرناک آماده میکنند. تا ژوئن ۲۰۰۸، اداره امنیت حمل و نقل ۴۳۰ تیم آموزش دیده داشت، که ۳۷۰ تیم در فرودگاهها و ۵۶ تیم در سامانههای حمل و نقل عمومی فعالیت میکردند.[۲۴]
تیمهای محسوس پیشگیری و پاسخ سریع بین وسیلهای(VIPR): این تیمها از سال ۲۰۰۵ شروع به کار کردند و با همکاری مارشالهای فدرال هوایی و دیگر کارکنان اداره امنیت حمل و نقل در بیرون از محدوده فرودگاهها (ایستگاههای قطار، بنادر، ایستگاههای وزنکشی، مراسمهای ویژه و …) فعالیت میکنند. تا سال ۲۰۱۱، هر سال حدود ۸۰۰۰ عملیات بازرسی توسط تیمهای VIPR انجام میگرفت.[۲۵]