Tipo | illa | |||
---|---|---|---|---|
Localizado na área protexida | Parque Nacional das Illas Atlánticas | |||
Localización | ||||
División administrativa | O Carril, España | |||
| ||||
Características | ||||
Altitude | 22 m | |||
Superficie | 54 ha | |||
A illa de Cortegada está situada na ría de Arousa preto do estuario do río Ulla , fronte ás costas do Carril, no concello de Vilagarcía de Arousa. É a meirande illa do arquipélago de Cortegada, que contén ademais as illas Malveiras ou as illas Briñas, e está incluído no parque nacional das Illas Atlánticas.
É case unha illa de marea, únese á terra na baixamar polos viveiros (aínda que queda un fluxo de auga, pódese pasar andando). Ten unha extensión de 54 hectáreas e unha superficie de 2,5 quilómetros cadrados con algunhas praias e dous pequenos outeiros de pouco máis de 20 metros de altura cubertos por unha abundante flora; o maior bosque de loureiros da Península Ibérica, piñeiros, e outra vexetación.
Na Idade Media foi un lugar relacionado coas peregrinacións a Compostela que viñan polo mar. Na illa construíuse unha torre de defensa ante as invasións dos normandos e musulmáns. En 1334 construíuse a ermida da Virxe dos Miragres, reconstruída en 1652 por orde do arcebispo compostelán Fernando de Andrade e Soutomaior a carón do peirao, na que se celebraba unha romaría. Ao seu carón existía un lazareto para os mariñeiros que chegaban ao porto do Carril. Xunto dela existe un cruceiro. Hai outro cruceiro ao nordeste da illa, na punta Corveiro.
A comezos do século XX había na illa unha poboación estable dunhas 70 persoas, na beira sueste, a máis abrigada. En 1907 unha comisión de nobres e industriais procurou mercar a illa para lla regalar ao rei Afonso XIII de España, coa idea de que construíse nela unha residencia estival. O 16 de xullo de 1910 rematou o proceso de compras e expropiacións dos terreos, e o 16 de xullo dese ano firmouse a escritura de cesión da illa á casa Real. Porén, por entón xa estaba a construírse o palacio da Magdalena en Santander, polo que a illa quedou como coto de caza. O rei foi visitala nunha ocasión, e o seu fillo Juan asistiu en 1930.
Coa chegada da Segunda República Española, en maio de 1931 o Estado expropiou a illa e construíuse un cuartel de carabineiros[2] e nos veráns seguintes celebráronse varias festas populares e excursións escolares. En 1953 devolvéuselle a Juan de Borbón y Battenberg, quen encargou a plantación forestal de eucaliptos e piñeiros. En 1978 vendeulle a illa a unha inmobiliaria, que tiña a idea de urbanizala e construír un campo de golf. Porén, logrouse paralizar o proxecto e o 13 de xuño do 2002 foi incluída no parque nacional das Illas Atlánticas para a conservación dos seus valores naturais. O 30 de agosto de 2007, cando a Xunta de Galicia a expropiou logo do pagamento dun xustiprezo de 1,8 millóns de euros, a illa volveu ser de dominio público.[3][4][5]