Լյարդի ալկոհոլային հիվանդություն, առաջանում է ալկոհոլի չարաշահման հետևանքով, այս հիվանդություններին են պատկանում նաև լյարդի ճարպային հեպատոզը, ալկոհոլային հեպատիտը և ցիռոզը։ Տարբեր տեսակի դեղորայքներ նույնպես կարող են բերել նման խնդիրների առաջացման[7]։
Լյարդի ճարպային հեպատոզ (hեպատիկ ստեատոզ), որի ժամանակ լյարդի բջիջներում տեղի է ունենում տրիգլիցերիդային ճարպերի կուտակում[8]։ Ոչ ալկոհոլային ճարպային հեպատոզը ասոցացված է ճարպակալման և մետաբոլիկ համախտանիշի հետ[9]։
Ժառանգական ամիլոիդոզ, բուժման տարբերակ է համարվում լյարդի տրանսպլանտացիան[13]։
Ժիլբերտի համախտանիշը, գենետիկ հիվանդություն է, կապված բիլիռուբինի նյութափոխանակության հետ, բնակչության փոքր տոկոսի մոտ է հայտնաբերվում, արտահայտվում է թեթևակի դեղնությամբ[14]։
Ցիռոզը լյարդում ֆիբրոզ հյուսվածքի ձևավորումն է, այն հատվածներում որտեղ լյարդի բջիջները մահանում են տարբեր պատճառներից, այս հիվանդությունների շարքից են վիրուսային հեպատիտը, ալկոհոլի չարաշահումը և լյարդի այլ տոքսիկ ախտահարումները։ Ցիռոզը բերում է խրոնիկլյարդային անբավարարության[15]։
ՀԻմնական պատճառն է հանդիսանում մի շարք լյարդային հիվանդությունների առաջացման։ Այդպիսի հիվանդություններից են ինֆեկցիաները ՝ հեպատիտ B կամ C, ալկոհոլային չարաշահումը, ճարպակալումը[20]։
Վիրուսային ինֆեկցիաները բերում են ռեակտիվ օքսիգենի մեծացմանը։ Ներբջջային Ռեակտիվ օքսիգենի աճը մոտավոր 10000 է քրոնիկ հեպատիտ B-ի դեպքում և 100000 քրոնիկ հեպատիտ C-ի դեպքում։ Այս փոփոխությունները պատճառ են հանդիսանում բորբոքման և ավելի է խթանում ռեակտիվ օքսիգենի աճը։ Վերջինս բերում 20 տեսակից ավելի ԴՆԹ-ների վնասման[21], որը մուտագեն է[22] և իր հերթին բերում է էպիգենետիկ փոփոխությունների[23]։ Էպիգենետիկ փոփոխությունները և մուտացիաները ի վերջո հանգեցնում են նրան, որ բջջի ապոպտոզը ՝ ծրագրավորված մահը, տեղի չի ունենում, որն էլ նպաստում է լյարդի մի շարք հիվանդությունների առաջացմանը[24]։
Նկարագրված փոփոխությունները հանգեցնում են լյարդբջջային կարցինոմայի զարգացմանը, էպիգենետիկ փոփոխությունները ավելի շատ են նպաստում չարորակացմանը, քան մուտացիաները։ Միայն մեկ գեն՝ TP53, 20%-ով բերում է լյարդբջջային կարցինոմայի զարգացմանը[25]։
Ալկոհոլի չարաշահումը հանգեցնում է ացետալդեհիդի կուտակմանը[26][27][28]։ Ըստ Նիշիդայի հետազոտության[23] ալկոհոլի չարաշահումը բերում է ԴՆԹ-ի վնասման և էպիգենետիկ փոփոխությունների, որոնք էլ կարևոր դեր ունեն լյարդի վնասման ու կարցիոնոմայի զարգացման գործում[29][30]։
Ճարպակալումը լյարդի առաջնային քաղցկեղի զարգացման գործում ունի բարձր ռիսկ[31]։ Ինչպես ցույց են տալիս մկների վրա կատարված հետազոտությունները ճարպակալած մկները հակվածություն ունեն լյարդի քաղցկեղի առաջացման։ Ճարպակալում ունեցող մկների մոտ նախաբորբոքային ցիտոկինների քանակը շատ է, բարձր է նաև դեոքսիխոլաթթվի մակարդակը, որոնք էլ բերում է ԴՆԹ-ի վնասման, լյարդի բորբոքման և նպաստում լյարդի քաղցկեղի առաջացմանը[32]։
Լյարդի հիվանդություններից ամենաշատը հանդիպում են վիրուսային ինֆեկցիաները ՝ Հեպատիտ B կամ C։ Այս ինֆեկցիաները նորածնին կարող են փոխանցվել ծննդաբերության ժամանակ ինֆեկցված արյան հետ շփման հետևանքով[33][34]։ Ըստ 2012 թվականի NICE -ի հոդվածի, նորածինների մոտ Հեպատիտ B-ն մոտավորապես 85% դեպքերում վերածվում է քրոնիկ ձևի[35][36]։ Ալկոհոլի օգտագործման չարաշահումը հանգեցնում է մի շարք հիվանդությունների, ինչպիսիք են ալկոհոլային հեպատիտը, ալկոհոլային ճարպային հեպատոզը, ցիռոզը և լյարդի քաղցկեղը[37]։ Ճարպային վերակառուցումը բերում է լյարդի բջիջներում տրիգլիցերիդների ու ճարպաթթվի կուտակմանը և լյարդի բջիջները կորցնում են իրենց ճարպը լուծարելու հատկությունը[38]։ Հիվանդության պրոգրեսիան ի վերջո ավելի ուշ փուլերում հանգեցնում է ցիռոզի զարգացմանը[38]։ Մոտավորապես ցիռոզ ունեցող հիվանդների 3–10% -ի մոտ զարգանում է քաղցկեղ, հայտնի հեպատոցելյուլյար կարցինոմա անունով[38]։
Օդի փոքր մասնիկները կամ ածուխը տարածված պոլյուտանտներ են (աղտածիններ)։ Այս մասնիկները առաջին հերթին ունեն թունավոր ազդեցություն լյարդի վրա։ Քիմիական նյութերը ազդում են նյութափոխանակության ու լյարդի ֆունկցիայի վրա։ Երկրորդ ՝ նպաստում են լյարդի բորբոքմանը, ճարպային նյութափոխանակության խանգարմանն ու ճարպային հեպատոզին։ ԵՎ երրորդ այս նյութերը թոքերից կարող են անցնել լյարդ[39]։ Աղտածին նյութերը անցնելով արյունատար անոթներ փոխազդում են իմունային համակարգի բջիջների հետ և խթանում իմունային պատասխանի ձևավորմանը։ Նախաբորբոքային ցիտոկինները նպաստում են լյարդի հիվանդությունների պրոգրեսիային[39]։
Ախտորոշման գործիքային մեթոդներից են էլաստոգրաֆիան, ՈՒՁՀ և ՄՌՏ, որոնք կիրառվում են լյարդի հյուսվածքը և բիլիար ուղին հետազոտելու համար։ Լյարդի բիոպսիան կատարվում է տարբեր իրավիճակներում լյարդի հյուսվածքի ախտահարումների տարբերակման համար, սակայն էլաստոգրաֆիան որոշ իրավիճակներում կարող է նվազեցնել բիոպսիայի կիրառման անհրաժեշտությունը[41]։
Լյարդի հիվանդությունների դեպքում պրոթրոմբինային ժամանակը ավելի երկար է լինում, քան նորմայում[2]։ Այս իրավիճակում և մակարդիչների և հակամակարդիչների քանակը նվազում է, պայմանավորված այն փաստով, որ լյարդը չի կարողանում արդյունավետությամբ արտադրել, ինպես առողջ մարդկանց մոտ[42]։ Այնուամենայնիվ նշվածից երկու բացառություն կա, դրանք են՝ մակարդման 8-րդ գործոնը, Վիլեբրանդի գործոնը, ադհեզիվ սպիտակուցը[42]։
Վերը նշված հիվանդությունները հնարավոր է վերջնականապես ախտորոշվեն աուտոպսիայից հետո։ Ստորև տեղադրված են ախտաբանական աճի վերաբերյալ նկարներ։
Ինֆեկցիոն հիվանդությունների ՝ հեպատիտների բուժման համար նշանակում են հակավիրուսային դեղամիջոցներ[43]։ Այլ իրսավիճակներում կատարվում է վերահսկում հիվանդության առաջընթացը կանխելու համար, օրինակ․
Ուրսոդեօքսիխոլաթթու
Աուտոիմուն հեպատիտների դեպքում ստերոիդային դեղորայքներ[44]
↑Dizdaroglu M (2012 թ․ դեկտեմբեր). «Oxidatively induced DNA damage: mechanisms, repair and disease». Cancer Letters. 327 (1–2): 26–47. doi:10.1016/j.canlet.2012.01.016. PMID22293091.
↑Yu HS, Oyama T, Isse T, Kitagawa K, Pham TT, Tanaka M, Kawamoto T (2010 թ․ դեկտեմբեր). «Formation of acetaldehyde-derived DNA adducts due to alcohol exposure». Chemico-Biological Interactions. 188 (3): 367–75. doi:10.1016/j.cbi.2010.08.005. PMID20813101.
↑Lee SM, Kim-Ha J, Choi WY, Lee J, Kim D, Lee J, Choi E, Kim YJ (2016 թ․ հուլիս). «Interplay of genetic and epigenetic alterations in hepatocellular carcinoma». Epigenomics. 8 (7): 993–1005. doi:10.2217/epi-2016-0027. PMID27411963.
↑Tapper EB, Lok AS (2017 թ․ օգոստոս). «Use of Liver Imaging and Biopsy in Clinical Practice». The New England Journal of Medicine. 377 (8): 756–768. doi:10.1056/NEJMra1610570. PMID28834467.