Մայրիկը ամուսնացել է ռուս.՝ Мама вышла замуж | |
---|---|
![]() | |
Երկիր | ![]() |
Ժանր | մելոդրամա |
Թվական | 1969 |
Լեզու | ռուսերեն |
Ռեժիսոր | Վիտալի Մելնիկով |
Սցենարի հեղինակ | Յուրի Կլեպիկով |
Դերակատարներ | Նիկոլայ Բուրլաև Լյուսենա Օվչիննիկովա Օլեգ Եֆրեմով |
Օպերատոր | Դմիտրի Դոլինին |
Երաժշտություն | Օլեգ Կարավայչուկ |
Պատմվածքի վայր | Սանկտ Պետերբուրգ |
Կինոընկերություն | «Լենֆիլմ». Առաջին ստեղծագործական միավորում |
Տևողություն | 85 րոպե |
IMDb | ID 0064628 |
«Մայրիկն ամուսնացել է», սովետական մեկ մասանոց (գունավոր, մեկ տեսարանը՝ սև-սպիտակ) գեղարվեստական ֆիլմ՝ ստեղծված 1969 թվականին «Լենֆիլմի» համար Վիտալի Մելնիկովի կողմից։
Գլխավոր դերակատարներն են Լյուսենա Օվչիննիկովան, Նիկոլայ Բուրնաևը և Օլեգ Եֆրեմովը (դերասանի խոսքերով՝ այստեղ նա խաղացել է կինոյում իր ամենալավ դերը[1])։ ԽՍՀՄ-ում ֆիլմի պրեմերան կայացել է 1970 թվականի մայիսի 25-ին։
Պարզունակ և միևնույն ժամանակ նուրբ հոգեբանական պատմություն` երեկվա աշակերտի և նրան շրջապատող մարդկանց, ինչպես նաև կյանքի իրավիճակների մասին, որտեղ ձևավորվում է երիտասարդի բնավորությունը։
Որդուն միայնակ մեծացնող Զինաիդայի կյանքում հայտնվում է Վիկտորը։ Սակայն Բորիսն ի վիճակի չէ հասկանալու, որ իր մայրն անձնական երջանկության կարիք ունի։
Բացի հոյակապ դերասանական կազմից, ֆիլմում կա ևս մեկ «գործող անձ»՝ 1969 թվականի Լենինգրադը։
Ռեժիսոր Մելնիկովի խոստովանությամբ՝ ամենաքիչը նկարահանող խումբն էր ցանկանում ստեղծել սենտիմենտալ կինոնկար[2]։ Ֆիլմի նկարահանումների մի մասը տեղի է ունեցել նոր կառուցված մոսկովյան «խրուշչովկայում»[2]։ Բնակարանը այնքան փոքր էր, որ տեսախցիկը կախված էր առաստաղին ամրացված ռելսերի վրա[2]։ Նկարահանումների ժամանակ Մելնիկովը դուստր է ունեցել Օլգա անունով[3]։
Կնոջ գլխավոր դերի համար սկզբում փորձերի են մասնակցել տարբեր աստղեր, այդ թվում նաև Նոննա Մորդիկովան և Իննա Մակարովան[2]։ Օվչիննիկովան, որը հետագայում խաղացել է Զինայի դերը, ընդհանրապես չէր մտնում Մելնիկովի պլանների մեջ, քանի որ կոմեդիայի դերասանուհու համբավ ուներ[2]։ Այնուամենայնիվ, դերասանուհին զարմացրել է բեմադրիչին փառքի հանդեպ իր անտարբերությամբ, Մելնիկովը նշում է, որ Եֆրեմովը, լինելով բարդ մարդ, անմիջապես ընդհանուր լեզու է գտել Օվչիննիկովայի հետ և շատ հարցերում օգնել նրան
Հին Լենինգրադի շենքի ճակատային մասի վերանորոգման տեսարանի ընթացքում հնչում է Ի․ Բախի երաժշտությունը։ Այգու ճոճանակի տեսարանի ժամանակ հնչում է «Լադա» երգը [Վադիմ Մուլերմանի] կատարմամբ։ Ֆիլմի մեկ դրվագում «Я люблю» երգը (երաժշտությունը՝ Ա. Բրոնևիցկու, տեքստը՝ Ս. Ֆոգելսոնի) երգում են կիթառի նվագակցությամբ։
|