Grodziskie | |
---|---|
ლუდი | |
![]() | |
ტიპი: | ლუდი |
ქვეყანა: | ![]() |
სიმაგრე: | 2.5% – 5% |
Grodziskie — პოლონური ლუდი, რომელიც მზადდება შებოლილი ხორბლის ალაოსგან. ლუდს მეტსახელად „პოლონური შამპანური" შეარქვეს მასში ნახშირბადის მაღალი შემცველობის გამო. ლუდი მზადდება ხორბლის ალაოსგან, რომელიც გამომშრალია მარცვლებში მუხის კვამლის ცირკულაციით. პოლონური ლუდსახარშები ისტორიულად იყენებდნენ ადგილობრივად მოყვანილ სვიას და ლუდის საფუვრის ერთ ან ორ შტამს მის წარმოებაში. შეფუთვამდე ლუდს ამუშავებენ აიზინგლასით. ლუდი იფუთება მანამ, სანამ ყველა ფერმენტირებადი შაქარი საფუვრის მიერ ალკოჰოლად გარდაიქმნება, უფრო ადრე, ვიდრე ეს ლუდისთვის არის დამახასიათებელი. დუღილი გრძელდება შეფუთვის შემდეგ და ნახშირორჟანგი, რომელიც წარმოიქმნება, რჩება ლუდში გახსნილი, რაც იწვევს საბოლოო პროდუქტში კარბონაციის ძალიან მაღალ დონეს.
Grodziskie-ს აწარმოებდნენ მე-14 — მე-15 საუკუნეებიდან ქალაქ გროძისკ ვილკოპოლსკში. ლუდის ხარისხთან დაკავშირებით მკაცრი რეგულაციები დაწესდა ადგილობრივი ლუდსახარშების გილდიის მიერ, რაც დაეხმარა ლუდს რეპუტაციის ამაღლებაში. პოპულარობის მწვერვალზე ლუდი ექსპორტზე გავიდა 37 ქვეყანაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ლუდის წარმოებამ საგრძნობლად მოიკლო. 1993 წლისთვის კი ბოლო ლუდსახარში დაიხურა.
Grodziskie არის ძალიან გაზიანი, ცოტა ალკოჰოლის შემცველი ლუდი, რომელიც არის გამჭვირვალე, ღია ყვითელი და ოქროსფერი შეფერილობის.[1][2][3] გროძისკის კაშკაშა, გამჭვირვალე შეფერილობამ და გაზიანობამ გამოიწვია მისი შედარება შამპანურთან და მას უწოდებენ ზოგჯერ „პოლონურ შამპანურს".[4][5] ხორბლისგან დამზადებული ლუდის უმეტესობა მუქი ფერისაა, რადგან საბოლოო პროდუქტი შეიცავს უკვე გაჩერებულ საფუარს და ხორბლის ცილებს. თუმცა, გროძისკის წარმოებისას, ლუდს ფილტრავენ ბოთლში ჩამოსხმამდე, როგორც წესი, აიზინგლასის დამატებით. ფილტრაცია შლის საფუარს და ცილებს და მიიღება ნათელი და გამჭვირვალე ლუდი.
1914 წლის პუბლიკაციაში გროძისკი აღწერილია, როგორც „უხეში, მწარე ლუდი ... ინტენსიური ქაფით და ჰოპის არომატით".[6] მე-20 საუკუნის ბოლოს, შეიცვალა ლუდის დაბალანსდა წესი და შემცირდა მისი მძაფრი და მწარე გემო. ლუდში ალკოჰოლის შემცველობა დაახლოებით არის 3.1%,[7][8] მაგრამ კომერციული ვერსიები ასევე მზადდებოდა ალკოჰოლის შემცველობით 2,5%–დან 5%–მდე.
ლუდი სხვადასხვანაირად იწარმოებოდა საინფუზიო ბადაგის ან დეკორქციის ბადაგის გამოყენებით.[9] საინფუზიო ბადაგში შედის მჟავა (ძირითადად 38 °C - 100 °F-ზე), პროტეაზა (ძირითადად 52 °C - 126 °F-ზე), α-ამილაზა (ძირითადად 70 °C - 158 °F-ზე) და სხვადასხვა სახის ფერმენტები (ძირითადად 75 °C - 167 °F-ზე). ბადაგს ადუღებენ 90-დან 120 წუთამდე. 15 წუთის შემდეგ სითხეს უმატებენ სვიის დაახლოებით 80%-ს, ხოლო დანარჩენი 20% ემატება დუღილის დასრულებამდე 30 წუთით ადრე.[10] დუღილის შემდეგ მაჭარს აჩერებენ და ტოვებენ 14–16 °C-ზე (57–61 °F) შემდგომი დუღილისთვის. შემდეგ უკვე ემატება საფუარი ემატება და ჩქარდება დუღილი. დუღილის ერთი დღის შემდეგ, სქელი ქაფი, რომელიც წარმოიქმნება სითხის თავზე, უნდა მოსცილდეს მას. 60 საათის შემდეგ, შაქრის 50%-მდე დადუღებულია. საბოლოოდ, უკვე დამზადებულ ლუდს აიზინგლასს უმატებენ.
ლუდის შეფუთვის შემდეგ, ბოთლები ინახება სამიდან ხუთ კვირამდე 14–18 °C ტემპერატურაზე (57–64 °F) ბნელ ოთახში, რადგან საფუარი აგრძელებს ლუდში დარჩენილი შაქრების დუღილს. ნახშირორჟანგი, რომელიც წარმოიქმნება დუღილის შედეგად, რჩება ბოთლებში და იხსნება სითხეში, რის შედეგადაც წარმოიქმნება კარბონაციის მაღალი დონე. ამ პერიოდის განმავლობაში, ბოთლების მცირედი ნაწილი შეიძლება გასკდეს, რადგან ის წნევას ვეღარ უძლებს.