Дигитална антропологија е антрополошка наука за односот помеѓу луѓето и технологијата во дигиталната ера. Оваа област е нова, и со тоа има разновидни називи со различни нагласи. Овие вклучуваат технолошка антропологија,[1] дигитална етнографија, сајбер-антропологија,[2] и виртуелна антропологија.[3]
Повеќето антрополози кои ја користат фразата „дигитална антропологија“ мислат на интернет и Интернет технологијата. Науката за врската на луѓето со поширок спектар на технологија може да потпадне под други подполиња на антрополошка студија, како што е киборг антропологијата.
Групата за дигитална антропологија (The Digital Anthropology Group - DANG) е класифицирана како група на интерес во Американското здружение за антропологија. Мисијата на DANG вклучува промовирање на употребата на дигиталната технологија како алатка за антрополошко истражување, поттикнување на антрополозите да споделуваат истражувања користејќи дигитални платформи и споделување начини за како антрополозите да ги проучуваат дигиталните заедници.
Самиот сајбер-простор може да послужи како „истражувачка средина“ за антрополозите, овозможувајќи набудување, анализа и толкување на социо-културните појави што извираат и се случуваат во кој било интерактивен простор.
Националните и транснационалните заедници, овозможени од дигиталната технологија, воспоставуваат збир на социјални норми, практики, традиции, раскажана историја и придружна колективна меморија, периоди на миграција, внатрешни и надворешни конфликти, потенцијални потсвесни одлики на јазикот[4][5] и меметички дијалекти споредливи со оние од традиционалните, географски ограничени заедници. Ова ги вклучува различните заедници изградени околу бесплатен и отворен софтвер, онлајн платформи како што се 4chan и Reddit и нивните соодветни потстраници и политички мотивирани групи како Anonymous, Викиликс или движењето Окупирај.[6]
Голем број академски антрополози спровеле традиционални етнографии на виртуелни светови, како што е студијата на Бони Нарди за World of Warcraft[7] или студијата на Том Болсторф за Втор живот.[8] Академик Габриела Колман има направено етнографско истражување на софтверската заедница Дебијан[9] и мрежата на хактивисти Анонимуси.
Антрополошкото истражување може да им помогне на дизајнерите да ја прилагодат и подобрат технологијата. Австралискиот антрополог Џеневив Бел има направено големо истражување на корисничкото искуство во Интел, преку кое подобро се откри пристапот на компанијата кон нејзината технологија, корисници и пазар.[10]
Многу дигитални антрополози кои ги проучуваат интернет заедниците користат традиционални методи на антрополошко истражување. Тие учествуваат во мрежните заедници со цел да научат за нивните обичаи и погледи на светот и да ги поддржат своите набудувања со приватни интервјуа, историски истражувања и квантитативни податоци. Нивниот производ е етнографија, квалитативен опис на нивното искуство и анализа.
Други антрополози и социјални научници спроведуваат истражувања кои ги потенцираат податоците собрани од мрежни места и опслужувачи. Сепак, академците често имаат проблем со пристапот до корисничките податоци од иста скала како пристапот на корпорациите на друштвените медиуми како Фејсбук и компаниите за рударство на податоци како„Аксиом“.
Во однос на методот, постои несогласување во тоа дали е можно да се спроведе истражување исклучиво преку Интернет или дали истражувањето ќе биде комплетно кога субјектите се изучуваат холистички, и онлајн и офлајн. Том Булсторф, кој спроведе тригодишно истражување како аватар во виртуелниот свет Втор живот, го брани првиот пристап, изјавувајќи дека не е само возможно, туку и неопходно да се зборуваме со субјекти „по нивните правила“.[се бара извор] Други, како Даниел Милер, тврдат дека етнографското истражување не треба да исклучува учење за животот на субјектот настрана од Интернет.[се бара извор]
Американското здружение за антропологија нуди онлајн водич за студенти кои користат дигитална технологија за складирање и споделување на податоци. Податоците можат да се поставуваат на дигитални бази на податоци за да се чуваат, споделуваат и толкуваат. Софтвери за анализа на текст и бројчена анализа може да помогнат во производството на метаподатоци, додека кодексот може да помогне во организирање на податоците.
Теренската работа на интернет нуди нови етички предизвици. Според упатствата за етика на Американската антрополошка асоцијација, антрополозите кои истражуваат заедница мора да бидат сигурни дека сите членови на таа заедница знаат дека се изучувани и да имаат пристап до податоците што ги произведува антропологот. Сепак, интеракциите на многу мрежни заедници се јавно достапни за читање за секој, и се достапни за преглед со години. Дигиталните антрополози дебатираат до кој степен е етичко демнењето во мрежните заедници и пребарувањето низ јавни архиви.[11]
Здружението исто така тврди дека способноста на антрополозите да собираат и чуваат податоци е „привилегија“, а истражувачите имаат етичка должност одговорно да ги чуваат дигиталните податоци. Ова значи заштита на идентитетот на учесниците, споделување на податоци со други антрополози и правење резервни копии на сите податоци.[12]