Picrocleidus Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Midden-Jura | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Picrocleidus beloclis | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Geslacht | |||||||||||||
Picrocleidus Andrews, 1909 | |||||||||||||
Typesoort | |||||||||||||
Muraenosaurus beloclis | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
|
Picrocleidus is een geslacht van uitgestorven plesiosauriërs uit de Oxford Clayformatie uit het Midden-Jura (Callovien) van het Verenigd Koninkrijk.
In 1892 benoemde Harry Govier Seeley een Muraenosaurus beloclis. De soortaanduiding betekent 'pijlpuntsleutel' naar de vorm van het sleutelbeen. In 1909 maakte Charles William Andrews hiervan het aparte geslacht Picrocleidus. De geslachtsnaam is afgeleid van het Grieks pikros,'scherp', en kleis, 'sleutel'.
Het holotype is BMNH R1965, een postcraniaal skelet. Toegewezen is door Andrews specimen BMNH R3698, een skelet met schedel. Beide behoorden tot verzameling van Alfred Nicholson Leeds en waren bij Peterborough opgegraven in een leemput.
Andrews wees twee andere specimina, BMNH R2429 en BMNH R2739, ook uit de Leeds Collection, toe aan een Picrocleidus sp.
Picrocleidus was een kleine soort met een lengte van twee à drie meter.