Anteos maerula | |||
(Fabricius, 1775) | |||
Widok od góry | |||
Widok od spodu | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Gromada | |||
Rząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
Anteos maerula | ||
Synonimy | |||
|
Anteos maerula – gatunek motyla z rodziny bielinkowatych i podrodziny Coliadinae. Rozprzestrzeniony w obu Amerykach, od południowych Stanów Zjednoczonych po Peru.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1775 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Papilio maerula. Jako miejsce typowe autor wskazał Amerykę[1]. W 1819 roku włączony został przez Jacoba Hübnera do nowego rodzaju Anteos, którego stanowi gatunek typowy[2].
Motyl duży jak na przedstawiciela bielinkowatych[3], osiągający od 82 do 117 mm rozpiętości skrzydeł[4][3]. Wierzch skrzydeł u samca ma tło jaskrawożółte, u samicy bladożółte lub białawe. U obu płci pośrodku przedniego skrzydła występuje czarna kropka. Spód skrzydeł jest upodobniony do liścia, zielony z białawymi, nabrzmiałymi żyłkami i rudą plamką pośrodku. Przednie ma wierzchołek sierpowato zakrzywiony z ostrym czubkiem, tylne zaś ma w kącie tylno-zewnętrznym krótki, zaostrzony ogonek[5][6].
Gąsienica jest ubarwiona oliwkowozielono z czarnymi ostrymi guzkami, przygrzbietowymi szeregami łat oraz żółtawymi przepaskami bocznymi[5].
Owad ten zasiedla głównie otwarte zadrzewienia strefy subtropikalnej. Wybiera stanowiska nasłonecznione[5][3]. Osobniki dorosłe są dobrymi i szybkimi lotnikami, zalatują daleko od miejsc rozrodu, chętnie latają wysoko wśród roślinności[3]. W Stanach Zjednoczonych latają w dwóch okresach, w kwietniu i potem od sierpnia do grudnia. Dalej na południe spotykane są w ciągu całego roku[5]. Żerują na nektarze kwiatów o czerwonym i fioletowym kolorze, w tym na bugenwillach i ketmiach[3]. Samica składa zwykle na jednej roślinie tylko kilka jaj[3]. Roślinami żywicielskimi gąsienic są przedstawiciele rodzaju Senna, w tym Senna bicapsularis[5][2][3].
Motyl ten zasięgiem obejmuje południowe krańce krainy nearktycznej i północną część krainy neotropikalnej. W Stanach Zjednoczonych występuje głównie w Teksasie, ale pojawia się też w Nowym Meksyku, Arizonie, Oklahomie, Kansas, Nebrasce, Luizjanie, Missisipi, Georgii i na Florydzie[3]. Dalej na południe występuje przez Meksyk, Kubę, Portoryko, Jamajkę[3][4], Gwatemalę, Honduras, Nikaraguę, Kostarykę, Panamę i Kolumbię po Peru[2].