May Wedderburn Cannan (ur. 1893, zm. 1973) – poetka angielska[1][2].
May Wedderburn Cannan urodziła się 14 października 1893 w Oksfordzie w rodzinie inteligenckiej[3]. Była środkową z trzech córek Charlesa Cannana i jego żony Mary Wedderburn[4]. Jej ojciec był uczonym i wydawcą[5]. W 1911, jako osiemnastolatka, May Wedderburn Cannan dołączyła do Voluntary Aid Detachment Czerwonego Krzyża[4]. W czasie I wojny światowej pracowała jako wolontariuszka, między innymi we Francji[5]. W 1923 poślubiła Percivala Jamesa Slatera[5]. Zrażona negatywną reakcją męża na zamiar opublikowania książki, porzuciła pisanie[5]. Miała syna, Jamesa Cannana Slatera[1]. Zmarła na atak serca 11 grudnia 1973[1].
May Wedderburn Cannan wydała trzy tomiki poetyckie In War Time (1917), The Splendid Days (1919, dedykowany jej narzeczonemu Bevilowi Quiller-Couchowi, który zmarł na grypę w czasie epidemii w 1919, i The House of Hope (1923)[5]. Wiersze i listy poetki zostały wydane w 2000 pod tytułem The Tears of War: the Love Story of a Young Poet and a War Hero[5]. Liryki May Wedderburn Cannan zostały włączone do wielu antologii, w tym między innymi do zredagowanego przez Philipa Larkina tomu The Oxford Book of Twentieth Century English Verse (1973)[5]. Jej na wpół autobiograficzna powieść The Lonely Generation ukazała się w 1934[4][1]. Do najbardziej znanych utworów poetki należą After the War[6], August 1914[5] i Rouen[7].