wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2021) | |
Strefa numeracyjna |
81 |
Kod pocztowy |
24-204[4] |
Tablice rejestracyjne |
LUB |
SIMC |
0393821[5] |
Położenie na mapie gminy Wojciechów | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego | |
Położenie na mapie powiatu lubelskiego | |
51°12′54″N 22°10′39″E/51,215000 22,177500[1] |
Szczuczki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Wojciechów[5][6].
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Wojciechów[8]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 171 mieszkańców[9].
Wieś z rodowodem sięgającym zapewne XIV wieku. Notowana w dokumentach źródłowych w roku 1409 jako „Sczuczky”, ale już w 1416 roku jako „Sczuczki”. Wieś stanowiła własność szlachecką. W roku 1409 odnotowano w księgach ziemskich lubelskich Jaśka Rawę ze Szczuczek. W tym samym roku 1409 odnotowano w działach Jakusza Babicę. W roku 1416 tenże Jaśko wraz z synem Wierzbiętą zastawiają Stanisławowi zwanemu „Clica” swą połowę młyna w Szczuczkach bez stawu oraz siedlisko z zapłociem za 9 grzywien. W latach 1409–1419 w działach występuje Katarzyna żona Rawy, Rawina. W okresie XV wieku wieś jest przedmiotem działów rodzinnych, sukcesji, zastawów w efekcie kolejnych podziałów własności. Z początkiem wieku XVI we wsi mieszka wyłącznie szlachta bez kmieci. W księdze poborowej za lata 1531–1533 odnotowano pobór z części: Jerzego i Bernarda Syrków 1/2 łana i młyna o 1 kole, Jana Stogniewa Głuchowicza 1/4 łana, Andrzeja Stogniewa 1/4 łana, Stanisława i Andrzeja Syrków 1/2 łana, Jana Prasy i jego synowca Stanisława Markowicza 1/2 łana; Mikołaja Snioska z żoną, oraz siostrami Anną i Barbarą 3/4 łana; Jana Stogniewa Żakowicza 1/4 łana, oraz Andrzeja Markusza 1/2 łana (Rejestr Poborowy)[10].
Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego – Szczuczki stanowiły wieś z folwarkiem w powiecie nowoaleksandryjskim, gminie Karczmiska, parafii Wojciechów. Wieś odległa 36 wiorst od Puław. W 1885 roku folwark Szczuczki rozległy mórg 1145 w tym: grunty orne i ogrody mórg 629, łąk mórg 30, pastwisk mórg 9, lasu mórg 455, nieużytki mórg 22; budynki murowane w folwarku 5, i z drzewa 12. Płodozmian w uprawach 9. polowy las był urządzony, na rzece młyn wodny. Wieś Szczuczki posiadała wówczas osad 17 z gruntem mórg 246[11].
W wyniku niemieckiej agresji na Polskę w 1939 wieś znalazła się pod okupacją III Rzeszy. 1 października 1939 oddziały Wehrmachtu dokonały zbrodni na mieszkańcach wsi. Mężczyzn ze wsi zgromadzono w drewnianym budynku szkoły a następnie ostrzelano z ciężkiej broni i działek. Następnego dnia budynek szkoły hitlerowcy spalili. Zginęło 60 mieszkańców wsi Szczuczki[12]. Według historyka Zygmunta Mańkowskiego zamordowane zostały 84 osoby, wśród których 47 było mieszkańcami Szczuczki. Miał to być odwet za rzekome chowanie broni pozostałej na polu bitwy[13].