![]() | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Projekt |
SCB-2 |
Historia | |
Stocznia | |
Początek budowy |
24 października 1949 |
Wodowanie |
16 października 1951 |
![]() | |
Wejście do służby |
30 maja 1952 |
Wycofanie ze służby |
27 czerwca 1980 |
Los okrętu |
zatopiony jako okręt-cel |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość |
82,06 metra |
Szerokość |
8,28 metra |
Zanurzenie |
18 stóp (5,5 metra) |
Zanurzenie testowe |
700 stóp (215 metrów) |
Zanurzenie maksymalne |
1100 stóp (335 metrów) |
Rodzaj kadłuba |
dwukadłubowy |
Napęd | |
• 4 silniki gwiazdowe GM (3400 KM) zamienione na 3 silniki Diesla Fairbanks-Morse 38D8-1/8 • 2 silniki elektryczne (4700 KM) • 4 baterie po 126 ogniw • 2 wały napędowe, 2 śruby | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Zasięg |
11.500 Mm @ 10 węzłów (pow.) |
Sensory | |
sonar pasywny BQR-2 aktywny BQS-4 radar BPS-12, urządzenia ostrzegawcze WLR-1, WLR-3 i WLR-10 oraz BRD-6 w późniejszym czasie PUFFS | |
Uzbrojenie | |
22 torpedy Mark 27 Mod 4, później Mk. 37 4 torpedy pozoracyjne | |
Wyrzutnie torpedowe |
6 x Mk. 43 533 mm (dziób) 2 x Mk. 44 304 mm (rufa) |
Załoga |
83 oficerów i marynarzy |
USS Wahoo (SS-565) – amerykański okręt typu Tang, pierwszego powojennego typu amerykańskich okrętów podwodnych. Po wejściu do służby w marynarce amerykańskiej prowadził działania głównie na wodach Pacyfiku, w tym w ramach VII Floty, a w połowie lat 60. incydent w Zatoce Tonkińskiej zaangażował go w operacje na wodach w pobliżu Wietnamu, gdzie wielokrotnie w następnych latach powracał. W ramach pracy szkoleniowej wielokrotnie pełnił rolę zarówno okrętu-celu dla nawodnych sił ZOP, jak też sam prowadził działania przeciwpodwodne. Do 1976 roku służył następnie jako okręt szkolny dla przyszłych oficerów dowodzących okrętami podwodnymi. Od 15 listopada 1977 roku pełnił funkcję szkoleniową dla personelu irańskiego mającego objąć siostrzany okręt USS „Trout” (SS-566). Sam „Wahoo” był także przeznaczony dla Iranu, jednakże plany te zostały anulowane 31 marca 1979 roku z powodu rewolucji islamskiej w tym kraju. W konsekwencji 27 czerwca 1980 roku został wycofany ze służby w marynarce amerykańskiej i zatopiony jako okręt-cel[1]. Okręt otrzymał nazwę na cześć najsłynniejszego amerykańskiego okrętu podwodnego z czasów drugiej wojny światowej USS Wahoo (SS-238) zatopionego 11 października 1943 roku w cieśninie La Pérouse’a.