மாய் பாகோ | |
---|---|
![]() சீக்கிய வரலாற்றில் ஒடுக்குமுறையாளர்களை எதிர்த்து ஆயுதம் ஏந்திய முதல் பெண் மாய் பாகோ ஆவார். | |
துணைவர் | நிதன் சிங் |
தந்தை | பாய் மாலோ |
மதம் | சீக்கியம் |
மாய் பாகோ (Mai Bhago) மாதா பாக் கவுர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவர், 1705 இல் முகலாயர்களுக்கு எதிராக சீக்கிய வீரர்களை வழிநடத்திய ஒரு சீக்கிய பெண்ணாவார். இவர் போர்க்களத்தில் திறமையான போர்வீரராக இருந்தார். மேலும், சீக்கிய மதத்தில் ஒரு துறவியாகவும் போற்றப்படுகிறார். ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பின் முற்றுகையில் குரு கோபிந்த் சிங்கைக் கைவிட்ட 40 சீக்கியர்களை அணிதிரட்டி அவர்களை மீண்டும் போராட்டத்திற்கு கொண்டு வந்ததற்காக இவர் அறியப்படுகிறார்.
மாய் பாகோ தனது குடும்பத்தின் மூதாதையர் கிராமமான, ஜாபல் கலனின் சௌத்ரி இலங்காவின் தில்லான் ஜாட்டின் குடும்பத்தில், இன்றைய பஞ்சாபின் தரண் தரண் மாவட்டத்தில் பிறந்தார். மாய் பாகோ பிறப்பால் ஒரு சீக்கியராக இருந்தார். மேலும் அவர் ஒரு பக்தியுள்ள சீக்கிய குடும்பத்தில் வளர்ந்தார். மாய் பாகோவின் தந்தை மாலோ ஷா, குரு அர்கோவிந்தின் இராணுவத்தில் சேர்ந்தார் [1] மற்றும் அவரது தந்தை மாலோ பாகோவைப் போலவே சாஸ்டர் வித்யாவையும் (ஆயுத பயிற்சி) கற்றுக்கொண்டார். ஐந்தாவது சீக்கிய குருவான குரு அர்ஜன் தேவ் (1563-1606) காலத்தில் சீக்கிய மதத்திற்கு மாறிய 84 கிராமங்களின் தலைவரான பிரபல பாய் இலங்காவின் தம்பியாக இருந்த பாய் பெரோ ஷாவின் பேத்தி மாய் பாகோ ஆவார். [2] [3] இவருக்கு தில்பாக் சிங் மற்றும் பாக் சிங் என்ற இரண்டு சகோதரர்கள் இருந்தனர். [4] இவர் இளமையாக இருந்தபோது, குரு கோவிந்த் சிங்கின் தரிசனம் (பார்வை) செய்ய இவரது பெற்றோர் இவரை ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பிற்கு அழைத்துச் சென்றனர். இவர் பட்டியைச் சேர்ந்த பாய் நிதன் சிங்கை திருமணம் செய்து கொண்டார். [5]
குருவைக் கைது செய்யும் ஒரு முயற்சியில் ஒளரங்கசீப்பின் உத்தரவின் பேரில் வஜீர் கான் (சிர்ஹிந்தின்) தலைமையிலான பெரிய முகலாய இராணுவம் ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பிற்கு லாகூர் மற்றும் காஷ்மீர் முகலாயப் படைகள் மற்றும் இந்திய மலைக்குன்றுகளில் உள்ள ராஜாக்களுடன் சென்றது. [6]
சுமார் 1704இல் [7] முகலாய மலைத் தலைவர்கள் ஆனந்த்பூர் சாஹிப்பைச் சுற்றி வளைத்தது. உணவு மற்றும் சில மாதங்கள் நீடித்த முற்றுகையை நிறுத்துவதை வெளியேற்றுமாறு கோரினர். [8] "அவர் / அவள் இனி குரு கோபிந்தின் சீக்கியர் அல்ல" என்று கூறும் எந்தவொரு சீக்கியரும் தீண்டப்படாமல் விடப்படுவார்கள், மற்றவர்கள் "மரணத்திற்கு" உட்படுத்தப்படுவார்கள் என்று அவர்கள் அறிவித்தனர். மகான் சிங் பிரார் தலைமையிலான 40 சீக்கியர்கள் [9] குழு, குரு கோபிந்த் சிங்கிடம் அவர்கள் இனி தனது சீக்கியர்கள் அல்ல என்று கூறினார். "நாங்கள் இனி உங்கள் சீக்கியர்கள் அல்ல" என்று ஒரு ஆவணத்தை எழுதி கையெழுத்திட வேண்டும் என்று குரு அவர்களிடம் கூறினார். இந்த ஆவணத்தில் நாற்பது சீக்கியர்களும் (ஒருவர் தவிர: 'பெடவா') தங்கள் பெயர்களை எழுதி, குரு கோபிந்த் சிங்கை விட்டு வெளியேறினர்.
குரு கோவிந்த் சிங்கிற்காக போராட ஆனந்த்பூருக்குச் சென்ற இவரது பகுதியைச் சேர்ந்த சீக்கியர்களில் சிலர் மோசமான சூழ்நிலையில் விட்டுச் சென்றதைக் கேட்டு மாய் பாகோ மனம் உடைந்தார். மேலும், இவர் அவர்களை வெளிப்படையாக விமர்சித்தார்; இவருடைய அவதூறுகளைக் கேட்டு, இந்த சீக்கியர்கள் தங்கள் துரோகத்தைக் கண்டு வெட்கப்பட்டனர். [10] மாய் பாகோ தப்பி ஓடியவர்களை அணிதிரட்டி, குருவைச் சந்தித்து மன்னிப்பு கேட்கும்படி அவர்களை வற்புறுத்தினார். அப்போது மால்வா பிராந்தியத்தில் பயணம் செய்திருந்த குருவைத் தேடுவதற்காக இவர் அவர்களுடன் புறப்பட்டாள்.
{{cite web}}
: Check date values in: |archive-date=
(help)