Александрас Папагас | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Αλέξανδρος Παπάγος | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Дзімітрыяс Кіўсопулас | ||||||
Пераемнік | Канстанцін Караманліс | ||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
9 снежня 1883[1][2] |
||||||
Смерць |
4 кастрычніка 1955[1][2] (71 год) |
||||||
Месца пахавання | |||||||
Бацька | Leonidas Papagos[d] | ||||||
Дзеці | Leonidas Papagos[d] | ||||||
Веравызнанне | Праваслаўны | ||||||
Партыя | |||||||
Адукацыя | |||||||
Аўтограф |
![]() |
||||||
Род войскаў | Сухапутныя войскі Грэцыі[d] | ||||||
Званне | фельдмаршал | ||||||
Бітвы | |||||||
Узнагароды | |||||||
![]() |
Алекса́ндрас Леаніду Папа́гас (Αλέξανδρος Παπάγος; 9 снежня 1883, Афіны, Грэцыя — 4 кастрычніка 1955, Афіны) — грэчаскі ваенны і палітычны дзеяч. Прэм’ер-міністр Грэцыі з 19 лістапада 1952 года.
Вучыўся ў Ваеннай акадэміі (Брусель), кавалерыйскай школе ў Іпры, у арміі з 1906 года. У першую Балканскую вайну — афіцэр Генштаба, ваяваў у Македоніі. Як раяліст, звольнены ў 1917 годзе, пасля аднаўлення манархіі вернуты ў рады ўзброеных сіл, ваяваў у Малой Азіі супраць турак (у кавалерыі), ізноў звольнены ў 1922 года, адноўлены ў 1927 годзе.
У 1934 годзе — камандуючы корпусам, у 1935—1936 гадах — міністр абароны, на гэтай пасадзе аказаў садзейнічанне рэстаўрацыі манархіі, у 1936—1940 гады — начальнік генштаба, у 1940—1941 гады — Галоўнакамандуючы падчас Італа-грэчаскай вайны 1940—1941 гадоў.
У 1949—1951 гады зноў Галоўнакамандуючы (у грамадзянскай вайне з камуністычным рухам), адзіны ў XX стагоддзі грэчаскі палкаводзец, які атрымаў вышэйшае воінскае званне ў УС Грэцыі — стратарх (28 кастрычніка 1949 года), якое адпавядала званню фельдмаршала.
Займаў пасаду Прэм’ер-міністра да сваёй смерці.
Аўтар кнігі «The battle for Greece» («Бітва за Грэцыю»). У яго гонар названы раён Папагу ў горадзе Афіны, дзе знаходзіцца Міністэрства абароны.