Λεόν Ζεέν | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Γέννηση | 17 Ιουλίου 1853[1][2][3] Σπα |
Θάνατος | 14 Φεβρουαρίου 1928[1][2][3] Μονακό |
Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά[1] |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | διευθυντής ορχήστρας μουσικός διευθυντής συνθέτης |
Οικογένεια | |
Σύζυγος | Blanche Deschamps-Jéhin[4] |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Βραβεύσεις | Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής[5] |
Ιστότοπος | |
www | |
Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Λεόν Ζεέν (γαλλ. Léon Jehin, 17 Ιουλίου 1853 – 14 Φεβρουαρίου 1928) ήταν Βέλγος διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης, συνδεδεμένος ιδιαίτερα με την όπερα του Μόντε Κάρλο.[6] Είναι ο άνθρωπος που συνέθεσε τον σημερινό εθνικό ύμνο του Μονακό.
Ο Ζεέν γεννήθηκε στη μικρή πόλη Σπα και σπούδασε στο ωδείο της Λιέγης και κατόπιν στις Βρυξέλλες. Στην ίδια πόλη διετέλεσε βιολιστής στο Λα Μονναί, και παράλληλα διεύθυνε ορχήστρες στην Αμβέρσα, στο Αιξ-λε-Μπαιν και στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου.[6] Το 1889, όντας βοηθός μαέστρος στις Βρυξέλλες, διαδέχθηκε τον Αρτύρ Στεκ (Arthur Steck) ως διευθυντής ορχήστρας στην Όπερα του Μόντε Κάρλο, στο Μονακό, μια θέση όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Η πρώτη του εμφάνιση εκεί ήταν με την όπερα Μιρέιγ του Γκουνό.[7]
Ο Ζεέν διεύθυνε τις παγκόσμιες πρεμιέρες για τις εξής όπερες:
Το 1889 ο Ζεέν νυμφεύθηκε τη μεσόφωνο Μπλανς Ντεσάν, με την οποία είχε συνεργασθεί στις Βρυξέλλες.[7]
Ο Ζεέν πέθανε στο Μονακό σε ηλικία 74 ετών. Το 1953 διοργανώθηκε στο Μόντε Κάρλο μια συναυλία στη μνήμη του για τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του.[6]
Οι συνθέσεις του Λεόν Ζεέν περιλαμβάνουν έναν Hymne à la Charte για σολίστες, χορωδία και ορχήστρα (1889), ένα «Συμφωνικό σκέρτσο» (1902), ένα Ιντερμέδιο για κόρνο και ορχήστρα (1909), ένα εμβατήριο (Marche Inaugurale, 1909) για τα εγκαίνια του Ωκεανογραφικού Μουσείου και μια συμφωνική σουίτα (1921).[6]