Israël Querido (Amsterdam, 1 oktober 1872 - dêre, 5 augustus 1932) wie in Joadske naturalistyske skriuwer.
Querido kaam út in earme húshâlding en moast al jong syn eigen brea fertsjinje. Dat die er ûnder mear as horloazjemakker, fioelist, diamantbewurker, juwelier en sjoernalist. As skriuwer debutearre er yn 1893 mei in bondel gedichten ûnder de titel Verzen, al gau folge troch Gedichten (1894), skreaun ûnder de yndruk fan in besite oan Parys. Beide boeken ferskynden ûnder it pseudonym Theo Reeder. Dêrnei skreau er ek kritiken, dy’t foar in part bondele waarden.
Bekend binne fral syn boeken wurden dêr’t it Amsterdamske folk yn tekene wurdt. Querido’s earste proazawurk wie ekstreem naturalistysk. Émile Zola wie syn foarbyld yn Levensgang (1901). Dêrnei folge Menschenwee (1903). Syn earste grutte wurk wie de fjouwerdielige romansyklus De Jordaan, besteande út: De Jordaan (1912), Van Nes en Zeedijk (1914), Manus Peet (1922) en Mooie Karel (1925).
Hy joech him stadichoan mear ôf fan it naturalisme en skreau nei foarbyld fan Louis Couperus in grutte histoaryske romansyklus, hoewol’t er earder dy syn histoaryske wurken swier kritisearre hie. It giet om syn trijdielige syklus De oude waereld, het land van Zarathustra (Amsterdam: Scheltens & Giltay, 1918-1921), yllustrearre troch Willem van Konijnenburg, dêr’t Querido in byld jout fan kening Xerxes en it Perzyske Ryk.
Hy wie yn sosjalistyske kringen populêr, mei tanksij syn kollumn yn it deiblêd Het Volk, 'Uit het dagboek van Querido'. Hy hie al lange tiid lêst fan in swak hert, mar syn dea kaam dochs noch ûnferwacht, doe’t er 59 jier âld wie.
Emanuel Querido (1871-1943) is in broer fan Israël. Emanuel rjochte yn 1915 in útjouwerij op ûnder de namme Em. Querido`s Uitgevers-MIJ N.V.